Οἶδ' οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς τοῖς τοῦδ'· ἴσως τοι, κεἰ βλέποντα μὴ 'πόθουν, θανόντ' ἂν οἰμώξειαν ὲν χρείᾳ δορός. οἱ γὰρ κακοὶ γνώμαισι τἀγαθὸν χεροῖνἔχοντες οὐκ ἴσασι, πρίν τις ἐκβάλῃ.ἐμοὶ πικρὸς τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκὺς, αὑτῷ δὲ τερπνός· ὧν γὰρ ἠράσθη τυχεῖν, ὲκτήσαθ' αὑτῷ, θάνατον, ὅνπερ ἤθελεν. πῶς δῆτα τοῦδ' ἐπεγγελῷεν ἂν κάτα;θεοῖς τέθνηκεν οὕτος, οὐ κείνοισιν, οὔ.πρὸς ταῦτ' Ὀδυσσεὺς ἐν κενοῖς ὑβριζέτω. Αἴας γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ' ἐστίν· ἀλλ' ἐμοὶ λιπὼν ἀνίας καὶ γόους ὅιοίχεται. ΤΕΥΚΡΟΣἸώ μοί μοι.ΧΟΡΟΣΣίγησον· αὐδὴν γὰρ δοκῶ Τεύκρου κλύεινβοῶντος ἄτης τῆςδ' ἐπίσκοπον μέλος.ΤΕΥΚΡΟΣὪ φίλτατ' Αἴας, ὦ ξύναιμον ὄμμ' ἐμοὶ, ἆρ' ἠμπόληκας, ὥςπερ ἡ φάτις κρατεῖ; ΧΟΡΟΣὄλωλεν ἁνὴρ, Τεῦκρε, τοῦτ' ὲπἐστασο.ΤΕΥΚΡΟΣὤ μοι βαρείας ἆρα τῆς ἐμῆς τύχης.