Οἴ μοι, τί φὴς, ἄνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν;ΑΓΓΕΛΟΣΟὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δ' ὅτι, θυραῖος εἴπερ έστιν, οὐ θαρσῶ πέρι.ΤΕΚΜΗΣΣΑΚαὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μ' ὠδίνειν τί φής;ΑΓΓΕΛΟΣἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ὲξεφίεταισκηνῆς ὕπαυλον, μηδ' ἀφιέναι μόνον.ΤΕΚΜΗΣΣΑποῦ d' ἔστι Τεῦκρος; κἀπὶ τῷ λέγει τάδε;ΑΓΓΕΛΟΣΠάρεστ' ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δ' ἔξοδον ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν.ΤΕΚΜΗΣΣΑΟἴ μοι τάλαινα, τοῦ ποτ' ἀνθρώπων μαθών;ΑΓΓΕΛΟΣΤοῦ Θεστορεἰου μάντεως, καθ' ἡμέραντὴν νῦν, ὅτ' αὐτῷ θάνατον ἢ βίον φέρει. ΤΕΚΜΗΣΣΑΟἴ 'γὼ, φίλοι, πρόστητ' ἀναγκαίας τύχης·καὶ σπεύσαθ', οἱ μὲν Τεῦκρον ὲν τάχει μολεῖν,οἱ δ' ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἵ δ' ἀντηλίουςζητεῖτ' ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν.ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένηκαὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη.οἴ μοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον.ἀλλ' εἶμι κἀγὼ κεῖσ' ὅποιπερ ἂν σθένω.