ὦ δέσποτ' Αἴας, τί ποτε δρασείεις φρενί;ΑΙΑΣ μὴ κρῖνε, μὴ 'ξέταζε, σωφρονεῖν καλόν.ΤΕΚΜΗΣΣΑΟἴ μ', ὡς ἀθυμῶ! καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου καὶ θεῶν ἱκνοῦμαι, μὴ προδοὺς ἡμᾶς γένῃ. ΑΙΑΣἌγαν γε λυπεῖς· οὐ κάτοισθ', ἐγὼ θεοῖςὡς οὐδὲν ἀρκεῖν εἴμ' ὀφειλέτης ἔτι;ΤΕΚΜΗΣΣΑεὔφημα φώνει.ΑΙΑΣτοῖς ἀκούουσιν λέγε. ΤΕΚΜΗΣΣΑΣὺ δ' οὐχὶ πείσει;ΑΙΑΣπόλλ' ἄγαν ἤδη θροεῖς. ΤΕΚΜΗΣΣΑΤαρβῶ γὰρ, ὦναξ.ΑΙΑΣοὐ ξυνέρξεθ' ὡς τάχος; ΤΕΚΜΗΣΣΑπρὸς θεῶν μαλάσσου.ΑΙΑΣμῶρά μοι δοκεῖς φρονεῖν, εἰ τοὐμὸν ἦθος ἄρτι παιδεύειν νοεῖς.ΧΟΡΟΣὦ κλεινὰ Σαλαμὶς, σὺ μέν που ναίεις ἁλίπλαγκτος, εὐδαίμων, πᾶσιν περίφαντος ἀεί· ἐγὼ δ' ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ' οὗ χρόνοςἸδαίᾳ μίμνω