νεοσφαγῆ που τόνδε προςλεύσσων φόνον, εἴπερ δικαίως ἔστ' ἐμός τὰ πατρόθεν. ἀλλ' αὐτίκ' ὠμοῖς αὐτὸν ὲν νόμοις πατρὸς δεῖ πωλοδαμνεῖν κἀξομοιοῦσθαι φύσιν.ὦ παῖ, γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος,τὰ δ' ἄλλ' ὅμοιος· καὶ γένοι' ἂν οὐ κακὸς. καίτοι σε καὶ νῦν τοῦτό γε ζηλοῦν ἔχω, ὁθούνεκ' οὐδὲν τῶνδ' ὲπαισθάνει κακῶν. ἐν τῷ φρονεῖν γὰρ μηδὲν, ἥδιστος βίος, ~~τὸ μὴ φρονεῖν γὰρ κάρτ' ἀνώδυνον κακὸν,~~ἕως τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι μάθῃς.ὅταν δ' ἵκῃ πρὸς τοῦτο, δεῖ σ' ὅπως πατρὸς δείξεις ἐν ἐχθροῖς, οἷος ἐς οἴου 'τράφης. τέως δὲ κούφοις πνεύμασιν βόσκου, νέανψυχὴν ἀτάλλων, μητρὶ τῇδε χαρμονήν.οὔτοι σ' Ἀχαιῶν, οἶδα, μή τις ὑβρίσῃστυγναῖσι λώβαις, οὐδὲ χωρὶς ὄντ' ἐμοῦ.τοῖον πυλωρὸν φύλακα Τεῦκρον ἀμφὶ σοὶλείψω τροφῆς ἄοκνον ἔμπα, κεἰ τανῦντηλωπὸς οἰχνεῖ, δυςμενῶν θήραν ἔχων.