ἔπραξαν, ἀνδρὸς τοῦδ' ἀπώσαντες κράτη. κεἰ μὴ τόδ' ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοι γνώμης ἀπῇξαν τῆς ἐμῆς, οὐκ ἄν ποτε δίκην κατ' ἄλλου φωτὸς ὧδ' ἐψήφισαν. νῦν δ' ἡ Δῖός γοργῶπις ἀδάματος θεὰἤδη μ' ἐπ' αὐτοῖς χεῖρ' ἐπεντύνοντ' ἐμὴνἔσφηλεν, ἐμβαλοῦσα λυσσώδη νόσον, ὥστ' ὲν τοιοῖςδε χεῖρας αἱμάξαι βοτοῖς· κεῖνοι δ' ἐπεγγελῶσιν ἐκπεφευγότες,ἐμοῦ μὲν οὐχ ἑκόντος· εἰ δέ τις θεῶνβλάπτοι, φύγοι γ ἂν χὠ κακὸς τὸν κρείσσονα. καὶ νῦν τί χρὴ δρᾷν; ὅστις ἐμφανῶς θεοῖς ἐχθαίρομαι, μισεῖ δέ μ' Ἑλλήνων στρατός· ἔχθει δὲ Τροία πᾶσα καὶ πεδία τάδε.πότερα πρὸς οἴκους, ναυλόχους λιπὼν ἕδρας,μόνους τ' Ἀτρείδας, πέλαγος Αἰγαῖον περῶ; καὶ ποῖον ὄμμα πατρὶ δηλώσω φανεὶς Τελαμῶνι; πῶς με τλήσεταί ποτ' εἰςιδεῖν γυμνὸν φανέντα τῶν ἀριστείων ἄτερ,ὦν αὐτὸς ἔσχε στέφανον εὐκλείας μέγαν;