φίλους ἀνιῶν αὐτὸς ἡδονὰς ἔχειν,ἢ κοινὸς ὲν κοινοῖσι λυπεῖσθαι ξυνών;ΧΟΡΟΣΤό τοι διπλάζον, ὦ γύναι, μεῖζον κακόν.ΤΕΚΜΗΣΣΑἩμεῖς ἄρ' οὐ νοσοῦντες ἀτώμεσθα νῦν.ΧΟΡΟΣΠῶς τοῦτ' ἔλεξας; οὐ κάτοιδ' ὅπως λέγεις.ΤΕΚΜΗΣΣΑἈνὴρ ἐκεῖνος, ἡνίκ' ἦν ὲν τῇ νόσῳ, αὐτὸς μὲν ἥδεθ' οἷσιν εἰιχετ' ὲν κακοῖς, ἡμᾶς δὲ τοὺς φρονοῦντας ἠνία ξυνών· νῦν δ', ὡς ἔληξε κἀνέπνευσε τῆς νόσου, κεῖνός τε λύπῃ πᾶς ἐλήλαται κακῇ,ἡμάς θ' ὁμοίως οὐδὲν ἧσσον ἢ πάρος. ἆρ' ἔστι ταῦτα δὶς τόσ' ἐξ ἁπλῶν κακά;ΧΟΡΟΣΞύμφημι δή σοι καὶ δέδοικα μὴ 'κ θεοῦπληγή τις ἥκῃ· πῶς γὰρ, εἰ πεπαυμένοςμηδέν τι μᾶλλον ἢ νοσῶν εὐφραίνεται;ΤΕΚΜΗΣΣΑὩς ὧδ' ἐχόντων τῶνδ' ἐπίστασθαί σε χρή,ΧΟΡΟΣΤις γάρ ποτ' ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προςέπτατο ; δήλωσον ἡμῖν, τοῖς ξυναλγοῦσιν τύχας.ΤΕΚΜΗΣΣΑἍπαν μαθήσει τοὖργον, ὡς κοινωνὸς ὤν. κεῖνος γὰρ ἄκρας νυκτὸς, ἡνίχ' ἕσπεροι