ἀνὴρ καθ' ἡμᾶς ἐσθλὸς ὢν ἐπίστασο. ΟΔΥΣΣΕΥΣἈλλ' ἤθελον μέν' εἰ δὲ μή 'στί σοι φίλονπράσσειν τάδ' ἡμᾶς, εἰμ' ἐπαινἐσας τὸ σόν.ΤΕΥΚΡΟΣἍλις · ἤδη γὰρ πολὺς ἐκτέταται χρόνος· ἀλλ' οἱ μὲν κοίλην κάπετονχερσὶ ταχύνετε, τοὶ δ' ὑψίβατοντρίποδ' ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσέωνθέσθ' ἐπίκαιρον· μία δ' ἐκ κλισίαςἀνδρῶν ἴλη τὸν ὑπασπίδιονκόσμον φερέτω.Παῖ, σὺ δὲ πατρός γ', ὅσον ἰσχύεις, φιλότητι θιγὼν πλευρὰς σὺν ἐμοὶτάςδ' ἐπικούφιζ'· ἔτι γὰρ θερμαὶσύριγγες ἄνω φυσῶσι μέλανμένος· ἀλλ' ἄγε πᾶς φίλος ὅστις ἀνὴρφησὶ παρεῖναι, σούσθω, βάτω, τῷδ' ἀνδρὶ πονῶν τῷ πάντ' ἀγαθῷκοὐδενί πώ ποτε λῴονι θνητῶνΑἴαντος, ὅτ' ἦν, τότε φωνῶ.ΧΟΡΟΣἦ πολλὰ βροτοῖς ἔστιν ἰδοῦσιν γνῶναι·