ἦ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΤοιούςδ' ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτάσθαι φίλους;ΟΔΥΣΣΕΥΣΣκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝἩμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς.ΟΔΥΣΣΕΥΣἌνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝἌνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾷν. ΟΔΥΣΣΕΥΣἔγωγε· καὶ γὰρ αὐτὸς ὲνθάδ' ἵζομαι. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝἦ πάνθ' ὁμοῖα πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ.ΟΔΥΣΣΕΥΣΤῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ἢ 'μαυτῷ πονεῖν;ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΣὸν ἆρα τοὖργον, οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται.ΟΔΥΣΣΕΥΣὩς ἂν ποιήσῃς, πανταχῆ χρηστός γ' ἔσει. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝἈλλ' εὖ γε μέντοι τοῦτ' ἐπίστασ', ὡς ἐγὼσοὶ μὲν νἐμοιμ' ἂν τἧςδε καὶ μείζω χάριν. οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδ' ὢν ἔμοιγ' ὁμῶς ἔχθιστος ἔσται· σοὶ δὲ δρᾷν ἔξεσθ' ἃ χρή.ΧΟΡΟΣὅστις σ', Ὀδυσσεῦ, μὴ λέγει γνώμῃ σοφὸνφῦναι, τοιοῦτον ὄντα, μῶρός ἐστ' ἀνήρ.ΟΔΥΣΣΕΥΣΚαὶ νῦν γε Τεύκρῳ τἀπὸ τοῦδ' ἀγγέλλομαι, ὅσον τότ' ἐχθρὸς ἦν, τοσόνδ' εἶναι φίλος. καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω,