οὔκουν ἀτιμάσαιμ' ἂν, ὥστε μὴ λέγειν ἕν' ἄνδρ' ἰδεῖν ἄριστον Ἀργείων, ὅσοιΤροίαν ἀφικόμεσθα, πλὴν Ἀχιλλέως.ὥστ' οὐκ ἂν ὲνδίκως γ' ἀτιμάζοιτό σοι. οὐ γάρ τι τοῦτον, ἀλλὰ τοὺς θεῶν νόμους φθείροις ἄν· ἄνδρα δ' οὐ δίκαιον, εἰ θάνοι, βλάπτειν τὸν ἐσθλὸν, οὐδ' ἐὰν μισῶν κυρῇς.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΣὺ ταῦτ', Ὀδυσσεῦ, τοῦδ' ὑπερμαχεῖς ἐμοί;ΟΔΥΣΣΕΥΣἔγωγ'· ἐμίσουν δ', ὴνίκ' ἦν μισεῖν καλόν.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΟὐ γὰρ θανόντι καὶ προςεμβἡναί σε χρή;ΟΔΥΣΣΕΥΣμὴ χαῖρ', Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΤόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον.ΟΔΥΣΣΕΥΣἈλλ' εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΚλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ὲν τέλει.ΟΔΥΣΣΕΥΣΠαῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΜέμνησ' ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως. ΟΔΥΣΣΕΥΣὉδ' ἐχθρὸς ‘ἀνὴρ, ἀλλὰ γενναῖος ποτ' ἦν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝτί ποτε ποιήσεις; ἐχθρὸν ὧδ' αἰδῇ νέκυν;ΟΔΥΣΣΕΥΣΝίκᾳ γὰρ ἡ 'ρετή με τῆς ἔχθρας πολύ.ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΤοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτοῖς,