ὅς ἐκ πατρὸς μέν εἰμι Τελαμῶνος γεγὼς,ὅστις στρατοῦ τὰ πρὥτ' ἀριστεύσας ἐμὴνἴσχει ξύνευνον μητέρ', ἣ φύσει μὲν ἦνβασίλεια, Λαομέδοντος; ἔκκριτον δέ νιν δώρημ' ἐκείνῳ 'δῶκεν Ἀλκμήνης γόνος. ἆρ' ὧδ' ἄριστος ἐξ ἀριστέοιν δυοῖνβλαστὼν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος;οὓς νῦν σὺ τοιοῖςδ' ὲν πόνοισι κειμένουςὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδ' ἐπαισχύνει λέγων; εὖ νῦν τόδ' ἴσθι, τοῦτον εἰ βαλεῖτέ που, βαλεῖτε χἠμᾶς, τρεῖς ὁμοῦ ξυγκειμἐνους.ἐπεὶ καλόν μοι τοῦδ' ὑπερπονουμένῳθανεῖν προδήλως μᾶλλον ἢ τῆς σῆς ὑπὲργυναικὸς, ἢ τοῦ σοῦ θ' ὁμαίμονος λέγω,πρὸς ταῦθ', ὅρα μὴ τοὐμὸν, ἀλλὰ καὶ τὸ σόν.ὡς εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσει ποτὲκαὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον, ἡ 'ν ἐμοὶ θρασύς.ΧΟΡΟΣἌναξ Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθ' ἐληλυθὼς,εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει.ΟΔΥΣΣΕΥΣΤί δ' ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην