πηδῶντος ἄρδην Ἕκτορος τάφρων ὕπερ;τίς ταῦτ' ἀπεῖρξεν; οὐχ ὅδ' ἢν ὁ δρῶν τάδε,ὃν οὐδαμοῦ φὴς οὐδὲ συμβῆναι ποδί;ἆρ' ὑμὶν οὗτος ταῦτ' ἔδρασεν ἔνδικα;χὤτ' αὖθις αὐτός Ἕκτορος μόνος μόνου,λαχών τε κἀκέλευστος, ἦλθ' ἐναντίος,οὐ δραπέτην τὸν κλῆρον ἐς μέσον καθεὶςὑγράς ἀρούρας βῶλον, ἀλλ' ὅς εὐλόφουκυνῆς ἔμελλε πρῶτος ἅλμα κουφιεῖν;ὅδ' ἦν ὁ πράσσων ταῦτα, σὺν δ' ἐγὼ παρὼνὁ δοῦλος, οὑκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς.δύστηνε, ποῖ βλέπων ποτ' αὐτὰ καὶ θροεῖς;οὐκ οἶσθα, σοῦ πατρὸς μὲν ὅς προὔφυ πατὴρ,ἀρχαῖον ὄντα Πέλοπα βάρβαρον Φρύγα;Ἀτρέα δ', ὅς αὖ σ' ἔσπειρε, δυςσεβἐστατον, προθἐντ' ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων;αὐτὸς δὲ μητρὸς ἐξέφυς Κρήσσης, ἐφ' ᾗλαβὼν ἐπακτὸν ἄνδρ' ὁ φιτύσας πατὴρἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν. τοιοῦτος ὢν τοιῷδ' ὀνειδίζεις σποράν;