οὐ ὅωφρονήσεις; οὐ μαὅὼν ὃς εἶ φύσιν,ἄλλον τιν' ἄξεις ἄνδρα δεὖρ' ἐλεύθερον,ὅστις πρὸς ἡμᾶς ἀντὶ σοῦ λέξει τὰ σά;σοῦ γὰρ λέγοντος οὐκέτ' ἂν μάθοιμ' ἐγώ· τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαίω.ΧΟΡΟΣεἴθ' ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν!τούτου γὰρ οὐδὲν σφῷν ἔχω λῷον φράσαι.ΤΕΥΚΡΟΣφεῦ! τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦσ' ἁλίσκεται, εἰ σοῦ γ' ὅδ' ἁνὴρ οὐδ' ἐπὶ σμικρῶν λόγων, Αἴας, ἔτ' ἴσχει μνῆστιν, οὗ σὺ πολλάκις τὴν σὴν προτείνων προὔκαμες ψυχὴν δορί.ἀλλ' οἴχεται δὴ πάντα ταὖτ' ἐῤῥιμμἐνα. ὦ πολλὰ λέξας ἄρτι κἀνόνητ' ἔπη, οὐ μνημονεύεις οὐκέτ' οὐδὲν, ἡνίκα ἑρκέων ποθ' ὑμᾶς οὗτος ὲγκεγλεισμένους, ἤδη τὸ μηδὲν ὄντας ἐν τροπῇ δορὸς,ἐῤῥύσατ' ἐλθὼν μοῦνος· ἀμφὶ μὲν νεῶν ἄκροισιν ἤδη ναυτικοῖς ἑδωλίοις πυρὸς φλέγοντος, εἰς δὲ ναυτικὰ σκάφη