ὁρῶ δέ τοί νιν, κἄστιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐδείς ποτ' ἄλλος ἢ σύ· μῶν ᾐνιξάμην;ΜΕΝΕΛΑΟΣἌπειμι· καὶ γὰρ αἰσχρὸν, εἰ πύθοιτό τις,λόγοις κολάζειν, ᾧ βιάζεσθαι πάρα.ΤΕΥΚΡΟΣἌφερπέ νυν · κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν ἀνδρὸς ματαίου, φλαῦρ' ἔπη μυθουμένου. ΧΟΡΟΣἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών. ἀλλ', ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύναςσπεῦσον κοίλην κάπετόν τιν' ἰδεῖντῷδ', ἔνθα βροτοῖς τὸν ἀείμνηστον τάφον εὐρώεντα καθέξει. ΤΕΥΚΡΟΣΚαὶ μὴν ἐς αὐτὸν καιρὸν οἵδε πλησίον πάρεισιν ἀνδρὸς τοῦδε παῖς τε καὶ γυνὴ,τάφον περιστελοῦντε δυστήνου νεκροῦ,ὦ παῖ, πρόςελθε δεῦρο καὶ σταθεὶς Πέλας ἱκέτης ἔφαψαι πατρὸς ὅς σ' ἐγείνατο. θάκει δὲ προςτρόπαιος ὲν χεροῖν ἔχων κόμας ἐμὰς καὶ τἧςὅε καὶ σαυτοῦ τρίτου,ἱκτήριον θησαυρόν· εἰ δέ τις στρατοῦβίᾳ σ' ἀποσπάσειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ.