κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν, ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδ', ἢν ὁδ' εἴληχεν, τύχην, θανόντες ἂν προὐκείμεθ' αἰσχίστῳ μόρῳ·οὗτος δ' ἂν ἔζη· νῦν ὅ' ἐνήλλαξεν θεὸς,τὴν τοῦδ' ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν. ὧν οὕνεκ' αὐτὸν οὔ τις ἔστ' ἀνὴρ σθένωντοσοῦτον, ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ,ἀλλ' ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένοςὄρνισι φορβὴ παραλίοις γενήσεται.πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ὲξάρῃς μένος.εἰ γὰρ βλέποντος μὴ 'δυνήθημεν κρατεῖν,πάντως θανόντος γ' ἄρξομεν, κἂν μὴ θέλῃς,χερσὶν παρευθύνοντες, οὐ γὰρ ἔσθ' ὅπουλόγων ἀκοῦσαι ζῶν ποτ' ἠθέλησ' ἐμῶν.καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς, ἄνδρα δημότηνμηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν.οὐ γάρ ποτ' οὔτ' ἂν ὲν πόλει νόμοι καλῶς φέροιντ' ἂν ἔνθα μὴ καθεστήκῃ δέος·οὔτ' ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ' ἔτι,μηδέν φόβου πρόβλημα μηδ' αἰδοῦς ἔχων.