φάσκοιμ' ἂν ἀνθρώποισι μηχανὴν θεούς·ὅτῳ δὲ μὴ τάδ' ἐστὶν ὲν γνώμῃ φίλα, κεῖνος τὰ κείνου στεργέτω, κἀγὼ τάδε.ΧΟΡΟΣμὴ τεῖνε μακρὰν, ἀλλ' ὅπως κρύψεις τάφῳφράζου τὸν ἄνδρα, χὤ τι μυθήσει τάχα.βλέπω γὰρ ἐχθρὸν φῶτα, καὶ τάχ' ἂν κακοῖςγελῶν ἂ δὴ κακοῦργος ὲξίκοιτ' ἀνήρ.ΤΕΥΚΡΟΣΤίς δ' ἔστιν, ὅντιν' ἄνδρα προςλεύσσεις στρατοῦ;ΧΟΡΟΣΜενέλαος, ᾦ δὴ τόνδε πλοῦν ἐστείλαμεν.ΤΕΥΚΡΟΣΟρῶ· μαθεῖν γὰρ, ἐγγὺς ὢν, οὐ δυςπετής.ΜΕΝΕΛΑΟΣΟὗτος, σὲ φωνῶ· τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν μὴ ξυγκομίζειν, ἀλλ' ἐᾷν, ὅπως ἔχει.ΤΕΥΚΡΟΣΤινος χάριν τοσόνδ' ἀνάλωσας λόγον;ΜΕΝΕΛΑΟΣΔοκοῦντ' ἐμοὶ, δοκοῦντα δ', ὅς κραίνει στρατου.ΤΕΥΚΡΟΣΟὔκουν ἂν εἴποις, ἥντιν' αἰτίαν προθείς;ΜΕΝΕΛΑΟΣὉθούνεκ' αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν ἄξειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον, ἐξεύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν.ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνον,νύκτωρ ἐπεστράτευσεν, ὡς ἕλοι δορί.