καίτοι σʼ ἐγὼ ʼτίμησα τοῖς φρονοῦσιν εὖ.οὐ γάρ ποτʼ οὔτʼ ἄν, εἰ τέκνων μήτηρ ἔφυν,οὔτʼ εἰ πόσις μοι κατθανὼν ἐτήκετο,βίᾳ πολιτῶν τόνδʼ ἂν ᾐρόμην πόνον.τίνος νόμου δὴ ταῦτα πρὸς χάριν λέγω;πόσις μὲν ἄν μοι κατθανόντος ἄλλος ἦν,καὶ παῖς ἀπʼ ἄλλου φωτός, εἰ τοῦδʼ ἤμπλακον,μητρὸς δʼ ἐν Ἅιδου καὶ πατρὸς κεκευθότοινοὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἂν βλάστοι ποτέ.