πρὸς οὓς ἀραῖος ἄγαμος ἅδʼ ἐγὼ μέτοικος ἔρχομαι.ἰὼ δυσπότμων κασίγνητε γάμων κυρήσας,θανὼν ἔτʼ οὖσαν κατήναρές με.
Χορόςσέβειν μὲν εὐσέβειά τις,κράτος δʼ ὅτῳ κράτος μέλειπαραβατὸν οὐδαμᾷ πέλει·σὲ δʼ αὐτόγνωτος ὤλεσʼ ὀργά.
Ἀντιγόνηἄκλαυτος, ἄφιλος, ἀνυμέναιος ταλαίφρων ἄγομαιτὰν πυμάταν ὁδόν. οὐκέτι μοι τόδελαμπάδος ἱερὸν ὄμμαθέμις ὁρᾶν ταλαίνᾳ.τὸν δʼ ἐμὸν πότμον ἀδάκρυτονοὐδεὶς φίλων στενάζει.
Κρέωνἆρʼ ἴστʼ, ἀοιδὰς καὶ γόους πρὸ τοῦ θανεῖνὡς οὐδʼ ἂν εἷς παύσαιτʼ ἄν, εἰ χρείη λέγειν;οὐκ ἄξεθʼ ὡς τάχιστα; καὶ κατηρεφεῖτύμβῳ περιπτύξαντες, ὡς εἴρηκʼ ἐγώ,ἄφετε μόνην ἔρημον, εἴτε χρῇ θανεῖνεἴτʼ ἐν τοιαύτῃ ζῶσα τυμβεύειν στέγῃ·ἡμεῖς γὰρ ἁγνοὶ τοὐπὶ τήνδε τὴν κόρην·