ἀλλʼ ἄνδρα, κεἴ τις ᾖ σοφός, τὸ μανθάνεινπόλλʼ, αἰσχρὸν οὐδὲν καὶ τὸ μὴ τείνειν ἄγαν.ὁρᾷς παρὰ ῥείθροισι χειμάρροις ὅσαδένδρων ὑπείκει, κλῶνας ὡς ἐκσῴζεται,τὰ δʼ ἀντιτείνοντʼ αὐτόπρεμνʼ ἀπόλλυται.αὕτως δὲ ναὸς ὅστις ἐγκρατῆ πόδατείνας ὑπείκει μηδέν, ὑπτίοις κάτωστρέψας τὸ λοιπὸν σέλμασιν ναυτίλλεται.ἀλλʼ εἶκε καὶ θυμῷ μετάστασιν δίδου.γνώμη γὰρ εἴ τις κἀπʼ ἐμοῦ νεωτέρουπρόσεστι, φήμʼ ἔγωγε πρεσβεύειν πολὺφῦναι τὸν ἄνδρα πάντʼ ἐπιστήμης πλέων·εἰ δʼ οὖν, φιλεῖ γὰρ τοῦτο μὴ ταύτῃ ῥέπειν,καὶ τῶν λεγόντων εὖ καλὸν τὸ μανθάνειν.Χορόςἄναξ, σέ τʼ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,μαθεῖν, σέ τʼ αὖ τοῦδʼ· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.