πασῶν γυναικῶν ὡς ἀναξιωτάτηκάκιστʼ ἀπʼ ἔργων εὐκλεεστάτων φθίνει.ἥτις τὸν αὑτῆς αὐτάδελφον ἐν φοναῖςπεπτῶτʼ ἄθαπτον μήθʼ ὑπʼ ὠμηστῶν κυνῶνεἴασʼ ὀλέσθαι μήθʼ ὑπʼ οἰωνῶν τινος.οὐχ ἥδε χρυσῆς ἀξία τιμῆς λαχεῖν;τοιάδʼ ἐρεμνὴ σῖγʼ ἐπέρχεται φάτις.ἐμοὶ δὲ σοῦ πράσσοντος εὐτυχῶς, πάτερ,οὐκ ἔστιν οὐδὲν κτῆμα τιμιώτερον,τί γὰρ πατρὸς θάλλοντος εὐκλείας τέκνοιςἄγαλμα μεῖζον, ἢ τί πρὸς παίδων πατρί;μή νυν ἓν ἦθος μοῦνον ἐν σαυτῷ φόρει,ὡς φὴς σύ, κοὐδὲν ἄλλο, τοῦτʼ ὀρθῶς ἔχειν.ὅστις γὰρ αὐτὸς ἢ φρονεῖν μόνος δοκεῖ,ἢ γλῶσσαν, ἣν οὐκ ἄλλος, ἢ ψυχὴν ἔχειν,οὗτοι διαπτυχθέντες ὤφθησαν κενοί.