ἀλλὰ κτενῶ. πρὸς ταῦτʼ ἐφυμνείτω Δίαξύναιμον. εἰ γὰρ δὴ τά γʼ ἐγγενῆ φύσειἄκοσμα θρέψω, κάρτα τοὺς ἔξω γένουςἐν τοῖς γὰρ οἰκείοισιν ὅστις ἔστʼ ἀνὴρχρηστός, φανεῖται κἀν πόλει δίκαιος ὤν.ὅστις δʼ ὑπερβὰς ἢ νόμους βιάζεταιἢ τοὐπιτάσσειν τοῖς κρατύνουσιν νοεῖ,οὐκ ἔστʼ ἐπαίνου τοῦτον ἐξ ἐμοῦ τυχεῖν.ἀλλʼ ὃν πόλις στήσειε τοῦδε χρὴ κλύεινκαὶ σμικρὰ καὶ δίκαια καὶ τἀναντία.καὶ τοῦτον ἂν τὸν ἄνδρα θαρσοίην ἐγὼκαλῶς μὲν ἄρχειν, εὖ δʼ ἂν ἄρχεσθαι θέλειν,δορός τʼ ἂν ἐν χειμῶνι προστεταγμένονμένειν δίκαιον κἀγαθὸν παραστάτην.ἀναρχίας δὲ μεῖζον οὐκ ἔστιν κακόν.αὕτη πόλεις ὄλλυσιν, ἥδʼ ἀναστάτουςοἴκους τίθησιν, ἥδε συμμάχου δορὸςτροπὰς καταρρήγνυσι· τῶν δʼ ὀρθουμένωνσῴζει τὰ πολλὰ σώμαθʼ ἡ πειθαρχία.οὕτως ἀμυντέʼ ἐστὶ τοῖς κοσμουμένοις,