γυναικὸς οὕνεκʼ ἐκβάλῃς, εἰδὼς ὅτιψυχρὸν παραγκάλισμα τοῦτο γίγνεται,γυνὴ κακὴ ξύνευνος ἐν δόμοις. τί γὰργένοιτʼ ἂν ἕλκος μεῖζον ἢ φίλος κακός;ἀλλὰ πτύσας ὡσεί τε δυσμενῆ μέθεςτὴν παῖδʼ ἐν Ἅιδου τήνδε νυμφεύειν τινί.ἐπεὶ γὰρ αὐτὴν εἷλον ἐμφανῶς ἐγὼπόλεως ἀπιστήσασαν ἐκ πάσης μόνην,ψευδῆ γʼ ἐμαυτὸν οὐ καταστήσω πόλει,ἀλλὰ κτενῶ. πρὸς ταῦτʼ ἐφυμνείτω Δίαξύναιμον. εἰ γὰρ δὴ τά γʼ ἐγγενῆ φύσειἄκοσμα θρέψω, κάρτα τοὺς ἔξω γένουςἐν τοῖς γὰρ οἰκείοισιν ὅστις ἔστʼ ἀνὴρχρηστός, φανεῖται κἀν πόλει δίκαιος ὤν.ὅστις δʼ ὑπερβὰς ἢ νόμους βιάζεταιἢ τοὐπιτάσσειν τοῖς κρατύνουσιν νοεῖ,οὐκ ἔστʼ ἐπαίνου τοῦτον ἐξ ἐμοῦ τυχεῖν.