Κρέοντʼ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.Ἰσμήνητί ταῦτʼ ἀνιᾷς μʼ, οὐδὲν ὠφελουμένη;Ἀντιγόνηἀλγοῦσα μὲν δῆτʼ εἰ γελῶ γʼ ἐν σοὶ γελῶ.Ἰσμήνητί δῆτʼ ἂν ἀλλὰ νῦν σʼ ἔτʼ ὠφελοῖμʼ ἐγώ;Ἀντιγόνησῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σʼ ὑπεκφυγεῖν.Ἰσμήνηοἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;Ἀντιγόνησὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.Ἰσμήνηἀλλʼ οὐκ ἐπʼ ἀρρήτοις γε τοῖς ἐμοῖς λόγοις.Ἀντιγόνηκαλῶς σὺ μὲν τοῖς, τοῖς δʼ ἐγὼ ʼδόκουν φρονεῖν.Ἰσμήνηκαὶ μὴν ἴση νῷν ἐστιν ἡ ʼξαμαρτία.Ἀντιγόνηθάρσει· σὺ μὲν ζῇς, ἡ δʼ ἐμὴ ψυχὴ πάλαιτέθνηκεν, ὥστε τοῖς θανοῦσιν ὠφελεῖν.Κρέωντὼ παῖδε φημὶ τώδε τὴν μὲν ἀρτίωςἄνουν πεφάνθαι, τὴν δʼ ἀφʼ οὗ τὰ πρῶτʼ ἔφυ.Ἰσμήνηοὐ γάρ ποτʼ, ὦναξ, οὐδʼ ὃς ἂν βλάστῃ μένεινοῦς τοῖς κακῶς πράσσουσιν, ἀλλʼ ἐξίσταται.Κρέωνσοὶ γοῦν, ὅθʼ εἵλου σὺν κακοῖς πράσσειν κακά.