λόγοις δʼ ἐγὼ φιλοῦσαν οὐ στέργω φίλην.Ἰσμήνημήτοι, κασιγνήτη, μʼ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐθανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θʼ ἁγνίσαι.Ἀντιγόνημή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ μηδʼ ἃ μὴ ʼθιγεςποιοῦ σεαυτῆς. ἀρκέσω θνῄσκουσʼ ἐγώ.Ἰσμήνηκαὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος;ἈντιγόνηΚρέοντʼ ἐρώτα· τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών.Ἰσμήνητί ταῦτʼ ἀνιᾷς μʼ, οὐδὲν ὠφελουμένη;Ἀντιγόνηἀλγοῦσα μὲν δῆτʼ εἰ γελῶ γʼ ἐν σοὶ γελῶ.Ἰσμήνητί δῆτʼ ἂν ἀλλὰ νῦν σʼ ἔτʼ ὠφελοῖμʼ ἐγώ;Ἀντιγόνησῶσον σεαυτήν· οὐ φθονῶ σʼ ὑπεκφυγεῖν.Ἰσμήνηοἴμοι τάλαινα, κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου;Ἀντιγόνησὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν, ἐγὼ δὲ κατθανεῖν.Ἰσμήνηἀλλʼ οὐκ ἐπʼ ἀρρήτοις γε τοῖς ἐμοῖς λόγοις.Ἀντιγόνηκαλῶς σὺ μὲν τοῖς, τοῖς δʼ ἐγὼ ʼδόκουν φρονεῖν.Ἰσμήνηκαὶ μὴν ἴση νῷν ἐστιν ἡ ʼξαμαρτία.Ἀντιγόνηθάρσει· σὺ μὲν ζῇς, ἡ δʼ ἐμὴ ψυχὴ πάλαιτέθνηκεν, ὥστε τοῖς θανοῦσιν ὠφελεῖν.Κρέωντὼ παῖδε φημὶ τώδε τὴν μὲν ἀρτίωςἄνουν πεφάνθαι, τὴν δʼ ἀφʼ οὗ τὰ πρῶτʼ ἔφυ.