ἐγὼ μὲν οὐδέν· τοῦτʼ ἔχων ἅπαντʼ ἔχω.Ἀντιγόνητί δῆτα μέλλεις; ὡς ἐμοὶ τῶν σῶν λόγωνἀρεστὸν οὐδὲν μηδʼ ἀρεσθείη ποτέ·οὕτω δὲ καὶ σοὶ τἄμʼ ἀφανδάνοντʼ ἔφυ.καίτοι πόθεν κλέος γʼ ἂν εὐκλεέστερονκατέσχον ἢ τὸν αὐτάδελφον ἐν τάφῳτιθεῖσα; τούτοις τοῦτο πᾶσιν ἁνδάνεινλέγοιτʼ ἄν, εἰ μὴ γλῶσσαν ἐγκλῄοι φόβος.ἀλλʼ ἡ τυραννὶς πολλά τʼ ἄλλʼ εὐδαιμονεῖκἄξεστιν αὐτῇ δρᾶν λέγειν θʼ ἃ βούλεται.Κρέωνσὺ τοῦτο μούνη τῶνδε Καδμείων ὁρᾷς.Ἀντιγόνηὁρῶσι χοὖτοι, σοὶ δʼ ὑπίλλουσιν στόμα.Κρέωνσὺ δʼ οὐκ ἐπαιδεῖ, τῶνδε χωρὶς εἰ φρονεῖς;Ἀντιγόνηοὐδὲν γὰρ αἰσχρὸν τοὺς ὁμοσπλάγχνους σέβειν.Κρέωνοὔκουν ὅμαιμος χὠ καταντίον θανών;Ἀντιγόνηὅμαιμος ἐκ μιᾶς τε καὶ ταὐτοῦ πατρός.Κρέωνπῶς δῆτʼ ἐκείνῳ δυσσεβῆ τιμᾷς χάριν;