καὶ φημὶ δρᾶσαι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή.Κρέωνσὺ μὲν κομίζοις ἂν σεαυτὸν ᾖ θέλειςἔξω βαρείας αἰτίας ἐλεύθερον·σὺ δʼ εἰπέ μοι μὴ μῆκος, ἀλλὰ συντόμως,ᾔδησθα κηρυχθέντα μὴ πράσσειν τάδε;Ἀντιγόνηᾔδη· τί δʼ οὐκ ἔμελλον; ἐμφανῆ γὰρ ἦν.Κρέωνκαὶ δῆτʼ ἐτόλμας τούσδʼ ὑπερβαίνειν νόμους;Ἀντιγόνηοὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε,οὐδʼ ἡ ξύνοικος τῶν κάτω θεῶν Δίκητοιούσδʼ ἐν ἀνθρώποισιν ὥρισεν νόμους.οὐδὲ σθένειν τοσοῦτον ᾠόμην τὰ σὰκηρύγμαθʼ, ὥστʼ ἄγραπτα κἀσφαλῆ θεῶννόμιμα δύνασθαι θνητὸν ὄνθʼ ὑπερδραμεῖν.οὐ γάρ τι νῦν γε κἀχθές, ἀλλʼ ἀεί ποτεζῇ ταῦτα, κοὐδεὶς οἶδεν ἐξ ὅτου ʼφάνη.τούτων ἐγὼ οὐκ ἔμελλον, ἀνδρὸς οὐδενὸςφρόνημα δείσασʼ, ἐν θεοῖσι τὴν δίκηνδώσειν· θανουμένη γὰρ ἐξῄδη, τί δʼ οὔ;κεἰ μὴ σὺ προὐκήρυξας. εἰ δὲ τοῦ χρόνουπρόσθεν θανοῦμαι, κέρδος αὔτʼ ἐγὼ λέγω.