ἀλγεινόν· ἀλλὰ πάντα ταῦθʼ ἥσσω λαβεῖνἐμοὶ πέφυκε τῆς ἐμῆς σωτηρίας.Κρέωνσὲ δή, σὲ τὴν νεύουσαν εἰς πέδον κάρα,φὴς ἢ καταρνεῖ μὴ δεδρακέναι τάδε;Ἀντιγόνηκαὶ φημὶ δρᾶσαι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή.Κρέωνσὺ μὲν κομίζοις ἂν σεαυτὸν ᾖ θέλειςἔξω βαρείας αἰτίας ἐλεύθερον·σὺ δʼ εἰπέ μοι μὴ μῆκος, ἀλλὰ συντόμως,ᾔδησθα κηρυχθέντα μὴ πράσσειν τάδε;Ἀντιγόνηᾔδη· τί δʼ οὐκ ἔμελλον; ἐμφανῆ γὰρ ἦν.Κρέωνκαὶ δῆτʼ ἐτόλμας τούσδʼ ὑπερβαίνειν νόμους;Ἀντιγόνηοὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε,οὐδʼ ἡ ξύνοικος τῶν κάτω θεῶν Δίκητοιούσδʼ ἐν ἀνθρώποισιν ὥρισεν νόμους.οὐδὲ σθένειν τοσοῦτον ᾠόμην τὰ σὰκηρύγμαθʼ, ὥστʼ ἄγραπτα κἀσφαλῆ θεῶν