ταῖς σαῖς ἀπειλαῖς αἷς ἐχειμάσθην τότεἀλλʼ ἡ γὰρ ἐκτὸς καὶ παρʼ ἐλπίδας χαρὰἔοικεν ἄλλῃ μῆκος οὐδὲν ἡδονῇ,ἥκω, διʼ ὅρκων καίπερ ὢν ἀπώμοτος,κόρην ἄγων τήνδʼ, ἣ καθῃρέθη τάφονκοσμοῦσα. κλῆρος ἐνθάδʼ οὐκ ἐπάλλετο,ἀλλʼ ἔστʼ ἐμὸν θοὔρμαιον, οὐκ ἄλλου, τόδε.καὶ νῦν, ἄναξ, τήνδʼ αὐτός, ὡς θέλεις, λαβὼνκαὶ κρῖνε κἀξέλεγχʼ· ἐγὼ δʼ ἐλεύθεροςδίκαιός εἰμι τῶνδʼ ἀπηλλάχθαι κακῶν.Κρέωνἄγεις δὲ τήνδε τῷ τρόπῳ πόθεν λαβών;Φύλαξαὕτη τὸν ἄνδρʼ ἔθαπτε· πάντʼ ἐπίστασαι.Κρέωνἦ καὶ ξυνίης καὶ λέγεις ὀρθῶς ἃ φῄς;Φύλαξταύτην γʼ ἰδὼν θάπτουσαν ὃν σὺ τὸν νεκρὸνἀπεῖπας. ἆρʼ ἔνδηλα καὶ σαφῆ λέγω;Κρέωνκαὶ πῶς ὁρᾶται κἀπίληπτος ᾑρέθη;