ἢ τοὺς κακοὺς τιμῶντας εἰσορᾷς θεούς;οὔκ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα καὶ πάλαι πόλεωςἄνδρες μόλις φέροντες ἐρρόθουν ἐμοί,κρυφῇ κάρα σείοντες, οὐδʼ ὑπὸ ζυγῷλόφον δικαίως εἶχον, ὡς στέργειν ἐμέ.ἐκ τῶνδε τούτους ἐξεπίσταμαι καλῶςπαρηγμένους μισθοῖσιν εἰργάσθαι τάδε.οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυροςκακὸν νόμισμʼ ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλειςπορθεῖ, τόδʼ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων·τόδʼ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρέναςχρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθʼ ἵστασθαι βροτῶν·πανουργίας δʼ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχεινκαὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι.ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε,χρόνῳ ποτʼ ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην.ἀλλʼ εἴπερ ἴσχει Ζεὺς ἔτʼ ἐξ ἐμοῦ σέβας,εὖ τοῦτʼ ἐπίστασʼ, ὅρκιος δέ σοι λέγω·εἰ μὴ τὸν αὐτόχειρα τοῦδε τοῦ τάφουεὑρόντες ἐκφανεῖτʼ ἐς ὀφθαλμοὺς ἐμούς,