εἷς γάρ τις ἦν ἕκαστος οὑξειργασμένος,κοὐδεὶς ἐναργής, ἀλλʼ ἔφευγε μὴ εἰδέναι.ἦμεν δʼ ἕτοιμοι καὶ μύδρους αἴρειν χεροῖνκαὶ πῦρ διέρπειν καὶ θεοὺς ὁρκωμοτεῖν,τὸ μήτε δρᾶσαι μήτε τῳ ξυνειδέναιτὸ πρᾶγμα βουλεύσαντι μηδʼ εἰργασμένῳ.τέλος δʼ ὅτʼ οὐδὲν ἦν ἐρευνῶσιν πλέον,λέγει τις εἷς, ὃ πάντας ἐς πέδον κάρανεῦσαι φόβῳ προὔτρεψεν· οὐ γὰρ εἴχομενοὔτʼ ἀντιφωνεῖν οὔθʼ ὅπως δρῶντες καλῶςπράξαιμεν. ἦν δʼ ὁ μῦθος ὡς ἀνοιστέονσοὶ τοὔργον εἴη τοῦτο κοὐχὶ κρυπτέον.καὶ ταῦτʼ ἐνίκα, κἀμὲ τὸν δυσδαίμοναπάλος καθαιρεῖ τοῦτο τἀγαθὸν λαβεῖν.πάρειμι δʼ ἄκων οὐχ ἑκοῦσιν, οἶδʼ ὅτι·στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν.Χορόςἄναξ, ἐμοί τοί, μή τι καὶ θεήλατον