καὶ δὴ λέγω σοι. τὸν νεκρόν τις ἀρτίωςθάψας βέβηκε κἀπὶ χρωτὶ διψίανκόνιν παλύνας κἀφαγιστεύσας ἃ χρή·Κρέωντί φής; τίς ἀνδρῶν ἦν ὁ τολμήσας τάδε;Φύλαξοὐκ οἶδʼ· ἐκεῖ γὰρ οὔτε του γενῇδος ἦνπλῆγμʼ, οὐ δικέλλης ἐκβολή. στύφλος δὲ γῆκαὶ χέρσος, ἀρρὼξ οὐδʼ ἐπημαξευμένητροχοῖσιν, ἀλλʼ ἄσημος οὑργάτης τις ἦν.ὅπως δʼ ὁ πρῶτος ἡμὶν ἡμεροσκόποςδείκνυσι, πᾶσι θαῦμα δυσχερὲς παρῆν.ὁ μὲν γὰρ ἠφάνιστο, τυμβήρης μὲν οὔ,λεπτὴ δʼ, ἄγος φεύγοντος ὥς, ἐπῆν κόνις·σημεῖα δʼ οὔτε θηρὸς οὔτε του κυνῶνἐλθόντος, οὐ σπάσαντος ἐξεφαίνετο.λόγοι δʼ ἐν ἀλλήλοισιν ἐρρόθουν κακοί,φύλαξ ἐλέγχων φύλακα, κἂν ἐγίγνετοπληγὴ τελευτῶσʼ, οὐδʼ ὁ κωλύσων παρῆν.