οὐ γὰρ τάφου νῷν τὼ κασιγνήτω Κρέωντὸν μὲν προτίσας, τὸν δʼ ἀτιμάσας ἔχει;Ἐτεοκλέα μέν, ὡς λέγουσι, σὺν δίκηςχρήσει δικαίᾳ καὶ νόμου κατὰ χθονὸςἔκρυψε τοῖς ἔνερθεν ἔντιμον νεκροῖς·τὸν δʼ ἀθλίως θανόντα Πολυνείκους νέκυνἀστοῖσί φασιν ἐκκεκηρῦχθαι τὸ μὴτάφῳ καλύψαι μηδὲ κωκῦσαί τινα,ἐᾶν δʼ ἄκλαυτον, ἄταφον, οἰωνοῖς γλυκὺνθησαυρὸν εἰσορῶσι πρὸς χάριν βορᾶς.τοιαῦτά φασι τὸν ἀγαθὸν Κρέοντα σοὶκἀμοί, λέγω γὰρ κἀμέ, κηρύξαντʼ ἔχειν,καὶ δεῦρο νεῖσθαι ταῦτα τοῖσι μὴ εἰδόσινσαφῆ προκηρύξοντα, καὶ τὸ πρᾶγμʼ ἄγεινοὐχ ὡς παρʼ οὐδέν, ἀλλʼ ὃς ἂν τούτων τι δρᾷ,φόνον προκεῖσθαι δημόλευστον ἐν πόλει.οὕτως ἔχει σοι ταῦτα, καὶ δείξεις τάχαεἴτʼ εὐγενὴς πέφυκας εἴτʼ ἐσθλῶν κακή.Ἰσμήνητί δʼ, ὦ ταλαῖφρον, εἰ τάδʼ ἐν τούτοις, ἐγὼλύουσʼ ἂν ἢ ʼφάπτουσα προσθείμην πλέον;