ἐγὼ γάρ, ἴστω Ζεὺς ὁ πάνθʼ ὁρῶν ἀεί,οὔτʼ ἂν σιωπήσαιμι τὴν ἄτην ὁρῶνστείχουσαν ἀστοῖς ἀντὶ τῆς σωτηρίας,οὔτʼ ἂν φίλον ποτʼ ἄνδρα δυσμενῆ χθονὸςθείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτιἥδʼ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπιπλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα.τοιοῖσδʼ ἐγὼ νόμοισι τήνδʼ αὔξω πόλιν,καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχωἀστοῖσι παίδων τῶν ἀπʼ Οἰδίπου πέρι·Ἐτεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶνὄλωλε τῆσδε, πάντʼ ἀριστεύσας δόρει,τάφῳ τε κρύψαι καὶ τὰ πάντʼ ἀφαγνίσαιἃ τοῖς ἀρίστοις ἔρχεται κάτω νεκροῖς.τὸν δʼ αὖ ξύναιμον τοῦδε, Πολυνείκη λέγω,ὃς γῆν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς