ἰὼφρενῶν δυσφρόνων ἁμαρτήματαστερεὰ θανατόεντʼ,ὦ κτανόντας τε καὶθανόντας βλέποντες ἐμφυλίους.ὤμοι ἐμῶν ἄνολβα βουλευμάτων.ἰὼ παῖ, νέος νέῳ ξὺν μόρῳαἰαῖ αἰαῖ,ἔθανες, ἀπελύθηςἐμαῖς οὐδὲ σαῖσι δυσβουλίαις.
Χορόςοἴμʼ ὡς ἔοικας ὀψὲ τὴν δίκην ἰδεῖν.Κρέωνοἴμοι,ἔχω μαθὼν δείλαιος· ἐν δʼ ἐμῷ κάρᾳθεὸς τότʼ ἄρα τότε μέγα βάρος μʼ ἔχωνἔπαισεν, ἐν δʼ ἔσεισεν ἀγρίαις ὁδοῖς,οἴμοι, λακπάτητον ἀντρέπων χαράν.φεῦ φεῦ, ὦ πόνοι βροτῶν δύσπονοι.