κοὐδὲν παρήσω τῆς ἀληθείας ἔπος.τί γάρ σε μαλθάσσοιμʼ ἂν ὧν ἐς ὕστερονψεῦσται φανούμεθʼ; ὀρθὸν ἁλήθειʼ ἀεί.ἐγὼ δὲ σῷ ποδαγὸς ἑσπόμην πόσειπεδίον ἐπʼ ἄκρον, ἔνθʼ ἔκειτο νηλεὲςκυνοσπάρακτον σῶμα Πολυνείκους ἔτι·καὶ τὸν μέν, αἰτήσαντες ἐνοδίαν θεὸνΠλούτωνά τʼ ὀργὰς εὐμενεῖς κατασχεθεῖνλούσαντες ἁγνὸν λουτρόν, ἐν νεοσπάσινθαλλοῖς ὃ δὴ 'λέλειπτο συγκατῄθομεν,καὶ τύμβον ὀρθόκρανον οἰκείας χθονὸςχώσαντες αὖθις πρὸς λιθόστρωτον κόρηςνυμφεῖον Ἅιδου κοῖλον εἰσεβαίνομεν.φωνῆς δʼ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτωνκλύει τις ἀκτέριστον ἀμφὶ παστάδα,καὶ δεσπότῃ Κρέοντι σημαίνει μολών.τῷ δʼ ἀθλίας ἄσημα περιβαίνει βοῆς