ἦν δὲ μετώπων ὀλόενταπλήγματα, καὶ στόνος ἀμφοῖν.ἁ δʼ εὐῶπις ἁβρὰτηλαυγεῖ παρʼ ὄχθῳἧστο, τὸν ὃν προσμένουσʼ ἀκοίταν.ἀγὼν δὲ μαργᾷ μὲν οἷα φράζω·τὸ δʼ ἀμφινείκητον ὄμμα νύμφαςἐλεινὸν ἀμμένει·κἀπὸ ματρὸς ἄφαρ βέβακεν,ὥστε πόρτις ἐρήμα.

Δηιάνειραἦμος, φίλαι, κατʼ οἶκον ὁ ξένος θροεῖταῖς αἰχμαλώτοις παισὶν ὡς ἐπʼ ἐξόδῳ,τῆμος θυραῖος ἦλθον ὡς ὑμᾶς λάθρᾳ,τὰ μὲν φράσουσα χερσὶν ἁτεχνησάμην,τὰ δʼ οἷα πάσχω συγκατοικτιουμένη.κόρην γάρ, οἶμαι δʼ οὐκέτʼ, ἀλλʼ ἐζευγμένην,παρεισδέδεγμαι φόρτον ὥστε ναυτίλος,λωβητὸν ἐμπόλημα τῆς ἐμῆς φρενός.καὶ νῦν δύʼ οὖσαι μίμνομεν μιᾶς ὑπὸχλαίνης ὑπαγκάλισμα. τοιάδʼ Ἡρακλῆς,