ἐκλύεταί με· καὶ τρόπον μὲν ἂν πόνωνοὐκ ἂν διείποιμʼ· οὐ γὰρ οἶδʼ· ἀλλʼ ὅστις ἦνθακῶν ἀταρβὴς τῆς θέας, ὅδʼ ἂν λέγοι·ἐγὼ γὰρ ἥμην ἐκπεπληγμένη φόβῳμή μοι τὸ κάλλος ἄλγος ἐξεύροι ποτέ.τέλος δʼ ἔθηκε Ζεὺς ἀγώνιος καλῶς,εἰ δὴ καλῶς. λέχος γὰρ Ἡρακλεῖ κριτὸνξυστᾶσʼ ἀεί τινʼ ἐκ φόβου φόβον τρέφω,κείνου προκηραίνουσα· νὺξ γὰρ εἰσάγεικαὶ νὺξ ἀπωθεῖ διαδεδεγμένη πόνον.κἀφύσαμεν δὴ παῖδας, οὓς κεῖνός ποτε,γῄτης ὅπως ἄρουραν ἔκτοπον λαβών,σπείρων μόνον προσεῖδε κἀξαμῶν ἅπαξ.τοιοῦτος αἰὼν εἰς δόμους τε κἀκ δόμωναἰεὶ τὸν ἄνδρʼ ἔπεμπε λατρεύοντά τῳ.νῦν δʼ ἡνίκʼ ἄθλων τῶνδʼ ὑπερτελὴς ἔφυ,ἐνταῦθα δὴ μάλιστα ταρβήσασʼ ἔχω.ἐξ οὗ γὰρ ἔκτα κεῖνος Ἰφίτου βίαν,ἡμεῖς μὲν ἐν Τραχῖνι τῇδʼ ἀνάστατοιξένῳ παρʼ ἀνδρὶ ναίομεν, κεῖνος δʼ ὅπου