χάριν βραχεῖαν πρὸς μακροῖς ἄλλοις διδούς.Ὕλλοςεἰ καὶ μακρὰ κάρτʼ ἐστίν, ἐργασθήσεται.Ἡρακλῆςτὴν Εὐρυτείαν οἶσθα δῆτα παρθένον;ὝλλοςἸόλην ἔλεξας, ὥς γʼ ἐπεικάζειν ἐμέ.Ἡρακλῆςἔγνως. τοσοῦτον δή σʼ ἐπισκήπτω, τέκνον·ταύτην ἐμοῦ θανόντος, εἴπερ εὐσεβεῖνβούλει, πατρῴων ὁρκίων μεμνημένος,προσθοῦ δάμαρτα, μηδʼ ἀπιστήσῃς πατρί·μηδʼ ἄλλος ἀνδρῶν τοῖς ἐμοῖς πλευροῖς ὁμοῦκλιθεῖσαν αὐτὴν ἀντὶ σοῦ λάβῃ ποτέ,ἀλλʼ αὐτός, ὦ παῖ, τοῦτο κήδευσον λέχος.πείθου· τὸ γάρ τοι μεγάλα πιστεύσαντʼ ἐμοὶσμικροῖς ἀπιστεῖν τὴν πάρος συγχεῖ χάριν.Ὕλλοςοἴμοι· τὸ μὲν νοσοῦντι θυμοῦσθαι κακόν,τὸ δʼ ὧδʼ ὁρᾶν φρονοῦντα τίς ποτʼ ἂν φέροι;Ἡρακλῆςὡς ἐργασείων οὐδὲν ὧν λέγω θροεῖς.Ὕλλοςτίς γάρ ποθʼ, ἥ μοι μητρὶ μὲν θανεῖν μόνημεταίτιος σοί τʼ αὖθις ὡς ἔχεις ἔχειν,τίς ταῦτʼ ἄν, ὅστις μὴ ʼξ ἀλαστόρων νοσοῖ,ἕλοιτο; κρεῖσσον κἀμέ γʼ, ὦ πάτερ, θανεῖν