ἄγριον ἔλαιον, σῶμα τοὐμὸν ἐμβαλεῖν,καὶ πευκίνης λαβόντα λαμπάδος σέλαςπρῆσαι. γόου δὲ μηδὲν εἰσίτω δάκρυ,ἀλλʼ ἀστένακτος κἀδάκρυτος, εἴπερ εἶτοῦδʼ ἀνδρός, ἔρξον· εἰ δὲ μή, μενῶ σʼ ἐγὼκαὶ νέρθεν ὢν ἀραῖος εἰσαεὶ βαρύς.Ὕλλοςοἴμοι, πάτερ, τί δʼ εἶπας; οἷά μʼ εἴργασαι.Ἡρακλῆςὁποῖα δραστέʼ ἐστίν· εἰ δὲ μή, πατρὸςἄλλου γενοῦ του μηδʼ ἐμὸς κληθῇς ἔτι.Ὕλλοςοἴμοι μάλʼ αὖθις, οἷά μʼ ἐκκαλεῖ, πάτερ,φονέα γενέσθαι καὶ παλαμναῖον σέθεν.Ἡρακλῆςοὐ δῆτʼ ἔγωγʼ, ἀλλʼ ὧν ἔχω παιώνιονκαὶ μοῦνον ἰατῆρα τῶν ἐμῶν κακῶν.Ὕλλοςκαὶ πῶς ὑπαίθων σῶμʼ ἂν ἰῴμην τὸ σόν;Ἡρακλῆςἀλλʼ εἰ φοβεῖ πρὸς τοῦτο, τἄλλα γʼ ἔργασαι.Ὕλλοςφορᾶς γέ τοι φθόνησις οὐ γενήσεται.Ἡρακλῆςἦ καὶ πυρᾶς πλήρωμα τῆς εἰρημένης;Ὕλλοςὅσον γʼ ἂν αὐτὸς μὴ ποτιψαύων χεροῖν·τὰ δʼ ἄλλα πράξω κοὐ καμεῖ τοὐμὸν μέρος.Ἡρακλῆςἀλλʼ ἀρκέσει καὶ ταῦτα· πρόσνειμαι δέ μοι