δείξας γὰρ ἄστρων τὴν ἐναντίαν ὁδὸνδήμους τ’ ἔσῳσα καὶ τύραννος ἱζόμην.

ὁθούνεκαἐν 〈αὐτὸς〉 αὑτῷ πάντα συλλαβὼν ἔχει

ἥκει δ’ ἐπ’ ὤμοις ἢ συὸς φέρων βάροςἢ τὴν ἄμορφον λύγκα, δύστοκον δάκος.

παίζω· μεταβολὰς γὰρ πόνων ἀεὶ φιλῶ.

φήμη τὸν ἐσθλὸν κἀν μυχοῖς δείκνυσι γῆς.

ἀλλ’ ἥδε μ’ ἐξέσῳσεν, ἥδε μοι τροφός,μήτηρ, ἀδελφή, δμωίς, ἄγκυρα στέγης.

ἀλλ’ ἄγχιμος γὰρ ἥδε Φοιβεία γυνή

θεοὶ χθόνιοιζοφερὰν ἀδίαυλον ἔχοντεςἕδραν φθειρομένων Ἀχεροντίαν λίμνην

ἄδωρος χάρις

δράκοντος αἱματωπὸν ὄμμα

αἱματοσταγῆκηλῖδα τέγγῃ

ἀκόμπαστος λόγος

ἀκόμπαστος φάτις

οὔ σοι παραινῶ μηχανωμένῃ κακὰἐχθροῖσι, σαυτῇ προσβαλεῖν ἀλάστορα.

Κύπρις, ὡς ἡδεῖα καὶ μοχθηρὸς 〈εἶ〉.

τρομὸν δράμημα γηραιοῦ ποδός

ἀλλ’ αἰθὴρ τίκτει σε, κόρα,Ζεὺς ὃς ἀνθρώποις ὀνομάζεται.

τίς ἔσθ’ ὁ μέλλων σκόλοπος ἢ λευσμοῦ τυχεῖν;

ὁ λῷστος οὗτος καὶ φιλοξενέστατος

οὐκ ἐν γυναιξὶ τοὺς νεανίας χρεὼνἀλλ’ ἐν σιδήρῳ κὰν ὅπλοις τιμὰς ἔχειν.