αἰδοῦς ἀχαλκεύτοισιν ἔζευκται πέδαις

οὐκ οὖν τὸ μὴ ζῆν κρεῖσσόν ἐστ’ ἢ ζῆν κακῶς;

τρόπος δὲ χρηστὸς ἀσφαλέστερος νόμου·τὸν μὲν γὰρ οὐδεὶς ἂν διαστρέψαι ποτὲλόγος δύναιτο, τὸν δ’ ἄνω τε καὶ κάτωῥήτωρ σπαράσσων πολλάκις λυμαίνεται.

ὁ πρῶτος εἰπὼν οὐκ ἀγυμνάστῳ φρενὶἔρριψεν ὅστις τόνδ’ ἐκαίνισεν λόγον,ὡς τοῖσιν εὖ φρονοῦσι συμμαχεῖ τύχη.

ἔφεξις

θρᾶξαι

Μήδεια πρὸς μὲν δώμασιν τυραννικοῖς

τί χρῆμα δράσας; φράζε μοι σαφέστερον.

αἰνῶ· διδάξαι δ’ ὦ τέκνον σε βούλομαι.ὅταν μὲν ᾖς παῖς, μὴ πλέον παιδὸς φρονεῖν,ἐν παρθένοις δὲ παρθένου τρόπους ἔχειν,ὅταν δ’ ὑπ’ ἀνδρὸς χλαῖναν εὐγενοῦς πέσῃς,. . . . . . . . . . . .τὰ δ’ ἄλλ’ ἀφεῖναι μηχανήματ’ ἀνδράσιν.

πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε τοῖς κρατοῦσί σου.

τὸ δ’ ἔσχατον δὴ τοῦτο θαυμαστὸν βροτοῖςτυραννίς, οὐχ εὕροις ἂν ἀθλιώτερον.φίλους τε πορθεῖν καὶ κατακτανεῖν χρεών,πλεῖστος φόβος πρόσεστι μὴ δράσωσί τι.

οὐκ ἔστι τὰ θεῶν ἄδικ’, ἐν ἀνθρώποισι δὲκακοῖς νοσοῦντα σύγχυσιν πολλὴν ἔχει.

ὁρῶσι δ’ οἱ διδόντες εἰς τὰ χρήματα.

ἐν τοῖσι μὲν δεινοῖσιν ὡς φίλοι φίλων·ὅταν δὲ πράξωσ’ εὖ, διωθοῦνται χάριναὐτοὶ δι’ αὑτοὺς εὐτυχεῖν ἡγούμενοι.

ὁ γὰρ ξυνὼν κακὸς μὲν ἢν τύχῃ γεγώς,τοιούσδε τοὺς ξυνόντας ἐκπαιδεύεται,χρηστοὺς δὲ χρηστός· ἀλλὰ τὰς ὁμιλίαςἐσθλὰς διώκειν, ὦ νέοι, σπουδάζετε.

φθείρου· τὸ γὰρ δρᾶν οὐκ ἔχων λόγους ἔχεις.

ἀντεμμάσασθαι

ἀρταμεῖν

εὐστόχως

κατηβολή