τερπνὸν τὸ φῶς τόδ’· ὁ δ’ ὑπὸ γῆς Ἅιδου σκότοςοὐδ’ εἰς ὄνειρον ἡδὺς ἀνθρώποις μολεῖν.ἐγὼ μὲν οὖν γεγῶσα τηλικήδ’ ὅμωςἀπέπτυσ’ αὐτὸ κοὔποτ’ εὔχομαι θανεῖν.

τὸ μὲν γὰρ· ἐν φῶ, τὸ δὲ κάτω σκότος κακόν.

ὁρᾷς σὺ νῦν δή μ’ ὡς ἐπράυνας, τύχη.

φεῦ, τὰ τῶν εὐδαιμονούντων ὡς τάχιστα στρέφει θεός.

εἰς ἀνδροβρῶτας ἡδονὰς ἀφίξεταικάρηνα πυρσαῖς γένυσι Μελανίππου σπάσας.

ἀντήλιοι θεοί

καθωσίωσε

οὐρὰν δ’ ὑπίλασ’ ὑπὸ λεοντόπουν βάσινκαθίζετο. .

ἡμεῖς δὲ Πολύβου παῖδ’ ἐρείσαντες πέδῳἐξομματοῦμεν καὶ διόλλυμεν κόρας.

οὔτοι νόμισμα λευκὸς ἄργυρος μόνονκαὶ χρυσός ἐστιν, ἀλλὰ κἀρετὴ βροτοῖςνόμισμα κεῖται πᾶσιν, ᾗ χρῆσθαι χρεών.

μεγάλη τυραννὶς ἀνδρὶ τέκνα καὶ γυνή·ἴσην γὰρ ἀνδρὶ συμφορὰν εἶναι λέγωτέκνων θ’ ἁμαρτεῖν καὶ πάτρας καὶ χρημάτωνἀλόχου τε κεδνῆς, ὡς μόνον τῶν χρημάτωνἢ κρεῖσσόν ἐστιν ἀνδρί, σώφρον’ ἢν λάβῃ.

ἄλλως δὲ πάντων δυσμαχώτατον γυνή.

πᾶσα γὰρ δούλη πέφυκεν ἀνδρὸς ἡ σώφρων γυνή·ἡ δὲ μὴ σώφρων ἀνοίᾳ τὸν ξυνόνθ’ ὑπερφρονεῖ.

πᾶσα γὰρ ἀνδρὸς κακίων ἄλοχος,κἂν ὁ κάκιστοςγήμῃ τὴν εὐδοκιμοῦσαν.

ἑνὸς 〈δ’〉 ἔρωτος ὄντος οὐ μί’ ἡδονή·οἳ μὲν κακῶν ἐρῶσιν, οἳ δὲ τῶν καλῶν.

νοῦν χρὴ θεᾶσθαι, νοῦν· τί τῆς εὐμορφίαςὄφελος, ὅταν τις μὴ φρένας καλὰς ἔχῃ;

ἀλλ’ ἦμαρ 〈ἕν〉 τοι μεταβολὰς πολλὰς ἔχει.

ἐκ τῶν ἀέλπτων ἡ χαρὰ μείζων βροτοῖς[φανεῖσα μᾶλλον ἢ τὸ προσδοκώμενον].

φθόνος δ’ ὁ πολλῶν φρένα διαφθείρων βροτῶνἀπώλεσ’ αὐτὸν κἀμὲ συνδιώλεσεν.

πότερα γενέσθαι δῆτα χρησιμώτερονσυνετὸν ἄτολμον ἢ θρασύν τε κἀμαθῆ;τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν σκαιόν, ἀλλ’ ἀμύνεται,τὸ δ’ ἡσυχαῖον ἀργόν· ἐν δ’ ἀμφοῖν νόσος.