ἀργὸς πολίτης κεῖνος, ὡς κακός γ’ ἀνήρ.
ἴσως ἀλάστορ’ οὐκ ἐτόλμησεν κτανεῖν.
Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας χθονὸςἐν ἀντιπόρθμοις πεδί’ ἔχουσ’ εὐδαίμονα·Οἰνεὺς δ’ ἀνάσσει τῆσδε γῆς Αἰτωλίας,Πορθάονος παῖς, ὅς ποτ’ Ἀλθαίαν γαμεῖ,Λήδας ὅμαιμον, Θεστίου δὲ παρθένον.
Οἰνεύς ποτ’ ἐκ γῆς πολύμετρον λαβὼν στάχυνθύων ἀπαρχάς
Μελέαγρε, μελέαν γάρ ποτ’ ἀγρεύεις ἄγραν
καὶ κτῆμα δ’, ὦ τεκοῦσα, κάλλιστον τόδε,πλούτου δὲ κρεῖσσον· τοῦ μὲν ὠκεῖα πτέρυξ,παῖδες δὲ χρηστοί, κἂν θάνωσι, δώμασινκαλόν τι θησαύρισμα τοῖς τεκοῦσί τεἀνάθημα βιότου κοὔποτ’ ἐκλείπει δόμους.
δειλοὶ γὰρ ἄνδρες οὐκ ἔχουσιν ἐν μάχῃἀριθμόν, ἀλλ’ ἄπεισι κἂν παρῶσ’ ὅμως.
ἡγησάμην οὖν, εἰ παραζεύξειέ τιςχρηστῷ πονηρὸν λέκτρον, οὐκ ἂν εὐτεκνεῖν,ἐσθλοῖν δ’ ἀπ’ ἀμφοῖν ἐσθλὸν ἂν φῦναι γόνον.
ἔνδον μένουσαν τὴν γυναῖκ’ εἶναι χρεὼνἐσθλήν, θύρασι δ’ ἀξίαν τοῦ μηδενός.
εἰ κερκίδων μὲν ἀνδράσιν μέλοι πόνος,γυναιξὶ δ’ ὅπλων ἐμπέσοιεν ἡδοναί·ἐκ τῆς ἐπιστήμης γὰρ ἐκπεπτωκότεςκεῖνοί τ’ ἂν οὐδὲν εἶεν οὔθ’ ἡμεῖς ἔτι.
κερκίδος ἀοιδοῦ μελέτας
ἡ γὰρ Κύπρις πέφυκε τῷ σκότῳ φίλη,τὸ φῶς δ’ ἀνάγκην προστίθησι σωφρονεῖν.
εἰ δ’ εἰς γάμους ἔλθοιμ’, ὃ μὴ τύχοι ποτέ,τῶν ἐν δόμοισιν ἡμερευουσῶν ἀεὶβελτίον’ ἂν τέκοιμι λήμασιν τέκνα·ἐκ γὰρ πατρὸς καὶ μητρὸς ὅστις ἐκπονεῖσκληρὰς διαίτας οἱ γόνοι βελτίονες.
τό τοι κράτιστον, κἂν γονῇ κακός τις ᾖ,τοῦτ’ ἔστιν ἀρετή· τὸ δ’ ὄνομ’ οὐ διαφθερεῖ.
μόνον δ’ ἂν ἀντὶ χρημάτων οὐκ ἂν λάβοιςγενναιότητα κἀρετήν· καλὸς δέ τιςκἂν ἐκ πενήτων σωμάτων γένοιτο παῖς.
μισῶ γυναῖκα . . , ἐκ πασῶν δὲ σέ,ἥτις πονηρὰ τἄργ’ ἔχουσ’ 〈εἶτ’〉 εὖ λέγεις.
ὡς ἡδὺ δούλοις δεσπότας χρηστοὺς λαβεῖνκαὶ δεσπόταισι δοῦλον εὐμενῆ δόμοις.
Τελαμὼν δὲ χρυσοῦν αἰετὸν πέλτης ἔπιπρόβλημα θηρός, βότρυσι δ’ ἔστεψεν κάρα,Σαλαμῖνα κοσμῶν πατρίδα τὴν εὐάμπελον.Κύπριδος δὲ μίσημ’, Ἀρκὰς Ἀταλάντη, κύναςκαὶ τόξ’ ἔχουσα, πελέκεως δὲ δίστομονγένυν ἔπαλλ’ Ἀγκαῖος· οἱ δὲ Θεστίουπαῖδες τὸ λαιὸν ἴχνος ἀνάρβυλοι ποδός,τὸ δ’ ἐν πεδίλοις, ὡς ἐλαφρίζον γόνυἔχοιεν, ὃς δὴ πᾶσιν Αἰτωλοῖς νόμος.
σιδηροβριθές τ’ ἔλαβε δεξιᾷ ξύλον
τοὺς ζῶντας εὖ δρᾶν· κατθανὼν δὲ πᾶς ἀνὴργῆ καὶ σκιά· τὸ μηδὲν εἰς οὐδὲν ῥέπει.