ἴστω δ’ ἄφρων ὢν ὅστις ἄτεκνος ὤν τὸ πρὶνπαῖδας θυραίους εἰς δόμους ἐκτήσατο,τὴν μοῖραν εἰς τὸ μὴ χρεὼν παραστρέφων·ᾧ γὰρ θεοὶ διδῶσι μὴ φῦναι τέκνα,οὐ χρὴ μάχεσθαι πρὸς τὸ θεῖον, ἀλλ’ ἐᾶν.
ἀνδρῶν δὲ πολλοὶ τοῦ γέλωτος εἵνεκαἀσκοῦσι χάριτας κερτόμους· ἐγὼ δέ πωςμισῶ γελοίους, οἵτινες τήτει σοφῶνἀχάλιν’ ἔχουσι στόματα, κεὶς ἀνδρῶν μὲν οὐτελοῦσιν ἀριθμόν, ἐν γέλωτι δ’ εὐπρεπεῖςοἰκοῦσιν οἴκους καὶ τὰ ναυστολούμεναἔσω δόμων σῴζουσι
ἄλγιστόν ἐστι θῆλυ μισηθὲν γένος·αἱ γὰρ σφαλεῖσαι ταῖσιν οὐκ ἐσφαλμέναιςαἶσχος γυναιξὶ καὶ κεκοίνωνται ψόγονταῖς οὐ κακαῖσιν αἱ κακαί· τὰ δ’ εἰς γάμουςοὐδὲν δοκοῦσιν ὑγιὲς ἀνδράσιν φρονεῖν.
τῆς μὲν κακῆς κάκιον οὐδὲν γίγνεταιγυναικός, ἐσθλῆς δ’ οὐδὲν εἰς ὑπερβολὴνπέφυκ’ ἄμεινον· διαφέρουσι δ’ αἱ φύσεις.
― ― ― ―τίς ἦν ὁ 〈τυφλὰ τάδε βέλεμν’〉 ἐφεὶς ἐμοί;ὡς δ’ οὐκ ἐφαινόμεσθα, σῖγα δ’ εἴχομεν,πρόσω πρὸς αὐτὸν πάλιν ὑποστρέψας πόδαχωρεῖ δρομαίαν, θῆρ’ ἑλεῖν πρόθυμος ὤν,βοᾷ δέ· κἀν τῷδ’ ἐξεφαινόμεσθα δὴὀρθοσταδὸν λόγχαις ἐπείγοντες. φόν〈ον.τὼ δ’ εἰσιδόντε δίπτυχον θείοιν κάρ〈αἥσθησαν, εἶπόν θ’· εἷα συλλάβεσθ’ ἄγρα〈ς,καιρὸν γὰρ ἥκετ’· οὐδ’ ὑπώπτευον 〈δόλον,φίλων προσώπων εἰσορῶντες ὄ〈μματα.οἳ δ’ εἰς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἤπειγ〈ον δορός,πέτροι τ’ ἐχώρουν χερμάδες θ’ ἡ〈μῶν πάρα,ἐκεῖθεν, οἳ δ’ ἐκεῖθεν· ὡς δ’ ᾔε〈ι μάχησιγή τ’ ἀφ’ ἡμῶν, γνωρίσαντ〈ε δὴ τὸ πᾶνλέγουσι· μητρὸς ὦ κασίγνητ〈οι φίλης,τί δρᾶτ’; ἀποκτείνοντες ο〈ὓς ἥκιστα χρῆνφωρᾶσθε· πρὸς θεῶν δρᾶτ〈ε μηδαμῶς τάδε.σὼ δ’ αὐταδέλφω χερμ〈άδ’ αἴρουσιν χεροῖν,λέγουσί θ’ ὡς ἔφυσα〈ν ἐκ δούλης ποθέν,κοὐ δεῖ τύραννά〈α σκῆπτρα καὶ θρόνους λαβεῖνπρεσβεῖ’ ἔχοντ〈ας δυσγενεῖς τῶν εὐγενῶν.κἀπεὶ τάδ’ εἰσ〈ήκουσαν. . . . .― ― ― ―― ― ― ―***ἑσφηλέ τ’ εἰς γῆν, 〈τὸν βίον τ’ ἀ〉φ〈εί〉λετο·ἡμῶν δ’ ἐχώρει κωφὰ πρὸς γαῖαν βέλη.δ〉υοῖν δ’ ἀδελφοῖν σοῖν τὸν αὖ νεώτερονλό〉γχῃ πλατείᾳ συοφόνῳ δι’ ἥπατοςπαίσ〉αςἔδωκε νερτέροις καλὸν νεκρὸνΒοιω〉τός, ὅσπερ τὸν πρὶν ἔκτεινεν βαλών.κἀντεῦ〉θεν ἡμεῖς οἱ λελειμμένοι φίλωνκοῦφον〉 πόδ’ ἄλλος ἄλλοσ’ εἴχομεν φυγῇ·εἶδον δὲ τ〉ὸν μὲν ὄρεος ὑλίμῳ φόβῃκρυφθέν〉τα, τὸν δὲ πευκίνων ὄζων ἔπι·οἳ δ’ εἰς φάρ〉αγγ’ ἔδυνον, οἳ δ’ ὑπ’ εὐσκίουςθάμνους κα〉θῖζον· τὼ δ’ ὁρῶντ’ οὐκ ἠξίουνδούλους φονε〉ύειν φασγάνοις ἐλευθέροις.τύχην τοιαύτην σ〉ῶν κασιγνήτων κλύεις.ἐγὼ μὲν 〈οὖν〉 οὐκ οἶδ’ ὅτῳ σκοπεῖν χρεὼντὴν εὐγένειαν· τοὺς γὰρ ἀνδρείους φύσινκαὶ τοὺς δικαίους τῶν κενῶν δοξασμάτων,κἂν ὧσι δούλων, εὐγενεστέρους λέγω. αἰαῖ, κέκρανται δεινὰ πρὸς〉 κακοῖς κακά,οὐδ’ ἡδόμεσθ’ ἀγῶνι δυστυ〉χεῖ δόμοιςδισσῶν ἀδελφῶν μόρον ἀκούον〉τες σέθεν. οἴμοι τὸ πᾶν δῆτ’ἐσφάλημ〉εν ἐλπίδων― ― ― ― ― ― ται μέγα τείσασθε τήνδε· καὶ γὰρ ἐντεῦθεν νοσεῖτὰ τῶν γυναικῶν· οἳ μὲν ἢ παίδων πέριἢ συγγενείας εἵνεκ’ οὐκ ἀπώλεσανκακὴν λαβόντες· εἶτα τοῦτο τἄδικονπολλαῖς ὑπερρύηκε καὶ χωρεῖ πρόσω,ὥστ’ ἐξίτηλος ἁρετὴ καθίσταται.
πλὴν τῆς τεκούσης θῆλυ πᾶν μισῶ γένος.
μάτην ἄρ’ εἰς γυναῖκας ἐξ ἀνδρῶν ψόγοςψάλλει, κενὸν τόξευμα, καὶ κακῶς λέγει·αἳ δ’ εἶσ’ ἀμείνους ἀρσένων, ἐγὼ λέγω.
ὅστις δ’ ἄμεικτον πατέρ’ ἔχει νεανίαςστυγνόν τ’ ἐν οἴκοις, μεγάλα κέκτηται κακά.
γάμους δ’ ὅσοι σπεύδουσι μὴ πεπρωμένους,μάτην πονοῦσιν· ἡ δὲ τῷ χρεὼν πόσειμένουσα κἀσπούδαστος ἦλθεν εἰς δόμους.
ὅσοι γαμοῦσι δ’ ἢ γένει κρείσσους γάμουςἢ πολλὰ χρήματ’, οὐκ ἐπίστανται γαμεῖν·τὰ τῆς γυναικὸς γὰρ κρατοῦντ’ ἐν δώμασινδουλοῖ τὸν ἄνδρα, κοὐκέτ’ ἔστ’ ἐλεύθερος.πλοῦτος δ’ ἐπακτὸς ἐκ γυναικείων γάμωνἀνόνητος· αἱ γὰρ διαλύσεις 〈οὐ〉 ῥᾴδιαι.
μετρίων λέκτρων, μετρίων δὲ γάμωνμετὰ σωφροσύνηςκῦρσαι θνητοῖσιν ἄριστον.
ὦ τέκνον, ἀνθρώποισιν ἔστιν οἷς βίοςὁ μικρὸς εὔκρας ἐγένεθ’, οἷς δ’ ὄγκος κακόν.
τὰ προσπεσόντα δ’ ὅστις εὖ φέρει βροτῶν,ἄριστος εἶναι σωφρονεῖν τ’ ἐμοὶ δοκεῖ.
δοκεῖτε πηδᾶν τἀδικήματ’ εἰς θεοὺςπτεροῖσι, κἄπειτ’ ἐν Διὸς δέλτου πτυχαῖςγράφειν τιν’ αὐτά, Ζῆνα δ’ εἰσορῶντά νινθνητοῖς δικάζειν; οὐδ’ ὁ πᾶς ἂν οὐρανὸςΔιὸς γράφοντος τὰς βροτῶν ἁμαρτίαςἐξαρκέσειεν οὐδ’ ἐκεῖνος ἂν σκοπῶνπέμπειν ἑκάστῳ ζημίαν· ἀλλ’ ἡ Δίκηἐνταῦθά ποὔστιν ἐγγύς, εἰ βούλεσθ’ ὁρᾶν.
τί τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷς τεθνηκέναικαὶ τἀκχυθέντα συλλέγεις ἀλγήματα;
παλαιὸς αἶνος· ἔργα μὲν νεωτέρων,βουλαὶ δ’ ἔχουσι τῶν γεραιτέρων κράτος.
τί δ’ ἄλλο; φωνὴ καὶ σκιὰ γέρων ἀνήρ.
παπαῖ, νέος καὶ σκαιὸς οἷός ἐστ’ ἀνήρ.
δοῦλον γὰρ ἐσθλὸν τοὔνομ’ οὐ διαφθερεῖ,πολλοὶ δ’ ἀμείνους εἰσὶ τῶν ἐλευθέρων.