καίτοι φθόνου μὲν μῦθον ἄξιον φράσω
ἀλλ’ ἔστι δή τις ἄλλος ἐν βροτοῖς ἔρωςψυχῆς δικαίας σώφρονός τε κἀγαθῆς.καὶ χρῆν δὲ τοῖς βροτοῖσι τόνδ’ εἶναι νόμοντῶν εὐσεβούντων οἵτινές τε σώφρονεςἐρᾶν, Κύπριν δὲ τὴν Διὸς χαίρειν ἐᾶν.
ἀνὴρ γὰρ ὅστις χρημάτων μὲν ἐνδεής,δρᾶσαι δὲ χειρὶ δυνατός, οὐκ ἀφέξεταιτὰ τῶν ἐχόντων χρήμαθ’ ἁρπάζειν βίᾳ.
συμπολίτης
οὐκ ἔστιν οὐδὲν χωρὶς ἀνθρώποις θεῶν·σπουδάζομεν δὲ πόλλ’ ὑπ’ ἐλπίδων, μάτηνπόνους ἔχοντες, οὐδὲν εἰδότες σαφές.
εἰ δ’ ἄτερ πόνωνδοκεῖς ἔσεσθαι, μῶρος εἶ, θνητὸς γεγώς.
γνώμης γὰρ οὐδὲν ἁρετὴ μονουμένη.
οὐ πώποτ’ ἔργου μᾶλλον εἱλόμην λόγους.
πλούτου δ’ ἀπορρυέντος ἀσθενεῖς γάμοι·τὴν μὲν γὰρ εὐγένειαν αἰνοῦσιν βροτοί,μᾶλλον δὲ κηδεύουσι τοῖς εὐδαίμοσιν.
ἀλλ’ εἴπερ ἔστιν ἐν βροτοῖς ψευδηγορεῖνπιθανά, νομίζειν χρή σε καὶ τοὐναντίον,ἄπιστ’ ἀληθῆ πολλὰ συμβαίνειν βροτοῖς.
θεοῦ θέλοντος κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοις.
εὕδουσα δ’ Ἰνοῦς συμφορὰ χρόνον πολὺννῦν ὄμμ’ ἐγείρει
φίλαι γυναῖκες, πῶς ἂν ἐξ ἀρχῆς δόμουςἈθάμαντος οἰκήσαιμι τῶν πεπραγμένωνδράσασα μηδέν;
ὦ θνητὰ πράγματ’, ὦ γυναικεῖαι φρένες·ὅσον νόσημα τὴν Κύπριν κεκτήμεθα.
φεῦ,ὅσῳ τὸ θῆλυ δυστυχέστερον γένοςπέφυκεν ἀνδρῶν· ἔν τε τοῖσι γὰρ καλοῖςπολλῷ λέλειπται κἀπὶ τοῖς αἰσχροῖς πλέον.
νόμοι γυναικῶν οὐ καλῶς κεῖνται πέρι·χρῆν γὰρ τὸν εὐτυχοῦνθ’ ὅπως πλείστας ἔχειν[γυναῖκας, εἴπερ τροφὴ δόμοις παρῆν],ὡς τὴν κακὴν μὲν ἐξέβαλλε δωμάτων,τὴν δ’ οὖσαν ἐσθλὴν ἡδέως ἐσῴζετο.νῦν δ’ εἰς μίαν βλέπουσι, κίνδυνον μέγανῥίπτοντες· οὐ γὰρ τῶν τρόπων πειρώμενοινύμφας ἐς οἴκους ἑρματίζονται βροτοί. τίς ἆρα μήτηρ ἢ πατὴρ κακὸν μέγαβροτοῖς ἔφυσε τὸν δυσώνυμον φθόνον;ποῦ καί ποτ’ οἰκεῖ σώματος λαχὼν μέρος;ἐν χερσὶν ἢ σπλάγχνοισιν ἢ παρ’ ὄμματα;ἔσθ’ ἡμῖν ὡς ἦν μόχθος ἰατροῖς μέγαςτομαῖς ἀφαιρεῖν ἢ ποτοῖσι φαρμάκοιςπασῶν μεγίστην τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων.
τό τ’ εὐγενὲςπολλὴν δίδωσιν ἐλπίδ’ ὡς ἄρξουσι γῆς.
τὴν εὐγένειαν, κἂν ἄμορφος ᾖ γάμος,τιμῶσι πολλοὶ προσλαβεῖν τέκνων χάριν,τό τ’ ἀξίωμα μᾶλλον ἢ τὰ χρήματα.
μὴ σκυθρωπὸς ἴσθ’ ἄγανπρὸς τοὺς κακῶς πράσσοντας, ἄνθρωπος γεγώς.