ὅστις δὲ λύπας φησὶ πημαίνειν βροτούς,δεῖν δ’ ἀγχονῶν τε καὶ πετρῶν ῥίπτειν ἄπο,οὐκ ἐν σοφοῖσιν ἔστιν, εὐχέσθω δ’ ὅμωςἄπειρος εἶναι τῆς νόσου ταύτης ἀεί.
λῦπαι γὰρ ἀνθρώποισι τίκτουσιν νόσους.
μέλλων τ’ ἰατρὸς τῇ νόσῳ διδοὺς χρόνονἰάσατ’ ἤδη μᾶλλον ἢ τεμὼν χρόα.
οὐ χρή ποτ’ ὀρθαῖς ἐν τύχαις βεβηκόταἕξειν τὸν αὐτὸν δαίμον’ εἰς ἀεὶ δοκεῖν·ὁ γὰρ θεός πως, εἰ θεόν σφε χρὴ καλεῖν,κάμνει ξυνὼν τὰ πολλὰ τοῖς αὐτοῖς ἀεί.θνητῶν δὲ θνητὸς ὄλβος· οἱ δ’ ὑπέρφρονεςκαὶ τῷ παρόντι τοὐπιὸν πιστούμενοιἔλεγχον ἔλαβον τῆς τύχης ἐν τῷ παθεῖν.
βέβαια δ’ οὐδεὶς εὐτυχεῖ θνητὸς γεγώς.
θνητὸς γὰρ ὢν καὶ θνητὰ πείσεσθαι δόκει·〈ἢ〉 θεοῦ βίον ζῆν ἀξιοῖς ἄνθρωπος ὤν;
πάντων ἄριστον μὴ βιάζεσθαι θεούς,στέργειν δὲ μοῖραν· τῶν ἀμηχάνων δ’ ἔρωςπολλοὺς ἔθηκε τοῦ παρόντος ἀμπλακεῖν.
πέπονθας οἷα χἅτεροι πολλοὶ βροτῶν·τὰς γὰρ παρούσας οὐχὶ σῴζοντες τύχαςὤλοντ’ ἐρῶντες μειζόνων ἀβουλίᾳ.
ἀνδρῶν τάδ’ ἐστὶν ἐνδίκων τε καὶ σοφῶν,κἀν τοῖς κακοῖσι μὴ τεθυμῶσθαι θεοῖς.
οὐκ ἔστι λύπης ἄλλο φάρμακον βροτοῖςὡς ἀνδρὸς ἐσθλοῦ καὶ φίλου παραίνεσις·ὅστις δὲ ταύτῃ τῇ νόσῳ ξυνὼν ἀνὴρμέθῃ ταράσσει καὶ γαληνίζει φρένα,παραυτίχ’ ἡσθεὶς ὕστερον στένει διπλᾶ.
ὦ γῆρας, οἵαν ἐλπίδ’ ἡδονῆς ἔχεις,καὶ πᾶς τις εἰς σὲ βούλετ’ ἀνθρώπων μολεῖν·λαβὼν δὲ πεῖραν, μεταμέλειαν λαμβάνει,ὡς οὐδὲν ἔστι χεῖρον ἐν θνητῷ γένει.
τύμβῳ γὰρ οὐδεὶς πιστὸς ἀνθρώπων φίλος.
Ζεὺς γὰρ κακὸν μὲν Τρωσί, πῆμα δ’ Ἑλλάδιθέλων γενέσθαι ταῦτ’ ἐβούλευσεν πατήρ.
πολὺν μὲν ἄροτον, ἐκπονεῖν δ’ οὐ ῥᾴδιον·κοίλη γὰρ ὄρεσι περίδρομος τραχεῖά τεδυσείσβολός τε πολεμίοις . . . .. . . . . καλλίκαρπον . . .κατάρρυτόν τε μυρίοισι νάμασινκαὶ βουσὶ καὶ ποίμναισιν εὐβοτωτάτην,οὔτ’ ἐν πνοαῖσι χείματος δυσχείμερονοὔτ’ αὖ τεθρίπποις ἡλίου θερμὴν ἄγαν. . . . . . . . . . . .γαίας Λακαίνης κύριον φαύλου χθονός. . . . . . . . . . . .ἀρετὴν ἐχούσης μείζον’ ἢ λόγῳ φράσαι. . . . . . . . . . . .Παμισὸν εἰς θάλασσαν ἐξορμώμενον. . . . . . . . . . . .πρόσω . . ναυτίλοισιν. . . . .πρόσω δὲ βάντι ποταμὸν Ἦλις ἡ Διὸςγείτων κάθηται.
ἥκω περίκλυστον προλιποῦσ’ Ἀκροκόρινθον,ἱερὸν ὄχθον, πόλιν Ἀφροδίτας.
τὰς διωνομασμέναςναίειν Κελαινὰς ἐσχάτοις Ἴδης τόποις
ἄλλων ἰατρὸς αὐτὸς ἕλκεσιν βρύων
εὐφημία γὰρ εὐκολώτατος πόνων.
ἀρχαῖον εἴρηκας . .
σῷσαι γὰρ ὁπόταν τῷ θεῷ δοκῇ,πολλὰς προφάσεις δίδωσιν εἰς σωτηρίαν.