δεινόν τι τέκνων φίλτρον ἐνῆκενθεὸς ἀνθρώποις.
ἀμολγὸν νύκτα
ὁρῶ μὲν ἀνδρῶν τόνδε γυμνάδα στόλονστείχοντα θεωρὸν ἐκ τρόχων πεπαυμένον.
. . .γέμουσαν κύματος θεοσπόρου
πλήσας δὲ νηδὺν οὐδ’ ὄναρ κατ’ εὐφρόνηνφίλοις ἔδειξεν αὑτόν.
γυνὴ γυναικὶ σύμμαχος πέφυκέ πως.
οὐ μὴν σύ γ’ ἡμᾶς τοὺς τεκόντας ᾐδέσω.
ἐγὼ δ’, ὃ μὲν μέγιστον, ἄρξομαι λέγεινἐκ τοῦδε πρῶτον· πατρὶ πείθεσθαι χρεὼνπαῖδας νομίζειν τ’ αὐτὸ τοῦτ’ εἶναι δίκην.
τί δῆτα μοχθεῖν δεῖ γυναικεῖον γένοςφρουροῦντας; αἱ γὰρ εὖ τεθραμμέναι πλέονσφάλλουσιν οἴκους τῶν παρημελημένων.
ὁ χρόνος ἅπαντα τοῖσιν ὕστερον φράσει,λάλος ἐστὶν οὗτος, οὐκ ἐρωτῶσιν λέγει.
ὁδῆσαι
Ὦ νὺξ ἱερά,ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκειςἀστεροειδέα νῶτα διφρεύουσ’αἰθέρος ἱερᾶςτοῦ σεμνοτάτου δι’ Ὀλύμπου.
τί ποτ’ Ἀνδρομέδα περίαλλα κακῶνμέρος ἐξέλαχον, θανάτου τλήμωνμέλλουσα τυχεῖν;
ποῖαι λιβάδες, ποία σειρήν
φίλαι παρθένοι, φίλαι μοι
προσαυδῶ σὲ τὰν ἐν ἄντροις,ἀπόπαυσον, ἔασον Ἀ-χοῖ με σὺν φίλαισινγόου κόρον λαβεῖν.
συνάλγησον, ὡς ὁ κάμνωνδακρύων μεταδοὺς ἔχεικουφότητα μόχθων.
ἄνοικτος ὃς τεκὼν σὲ τὴνπολυπονωτάτην βροτῶνμεθῆκεν Ἅιδᾳ πάτρας ὑπερθανεῖν.
ἐκθεῖναι κήτει φορβάν
ὁρᾶς; οὐ χοροῖσινοὐδ’ ὑφ’ ἡλίκων νεανίδων. . . . ἕστηκx ’ ἔχουσ’, ἀλλ ἐν πυκνοῖςx δεσμοῖσιν ἐμπεπλεγμένηκήτει βορὰ . . . πρόκειμαι.γαμηλίῳ μὲν οὐ ξὺνπαιῶνι, δεσμίῳ δέ,γοᾶσθέ μ’, ὦ γυναῖκες, ὡςμέλεα μὲν πέπονθα μέλεος,ὦ τάλας ἐγὼ τάλας,ἀπὸ δὲ συγγόνων τάλαν’ ἄνομα πάθεαφῶτά τε λιτομένα,πολυδάκρυτον Ἀίδα γόον φλέγουσανἰὼ μοίρας ἄτεγκτε δαίμων·ὦ κατάρατος ἐγώ·τίς ἐμὸν οὐκ ἐπόψεταιπάθος ἀμέγαρτον ἐπὶ κακῶν παρουσίᾳ;εἴθε με πυρφόρος ἀστεροπητὴςτὸν βάρβαρον ἐξολέσειεν.οὐ γὰρ ἔτ’ ἀθανάταν φλόγα λεύσσεινἐστὶν ἐμοὶ φίλον, ὡς ἐκρεμάσθηνλαιμότμητ’ ἄχη, δαιμονῶν αἰόλαννέκυσιν ἐπὶ πορείαν.