ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος,Βάκχου προφήτης ὥστε Παγγαίου πέτρανᾤκησε, σεμνὸς τοῖσιν εἰδόσιν θεός.ῥᾷον δὲ πένθος τῆς θαλασσίας θεοῦοἴσω· θανεῖν γὰρ καὶ τὸν ἐκ κείνης χρεών.θρήνοις δʼ ἀδελφαὶ πρῶτα μὲν σὲ ὑμνήσομεν,ἔπειτʼ Ἀχιλλέα Θέτιδος ἐν πένθει ποτέ.οὐ ῥύσεταί νιν Παλλάς, ἥ σʼ ἀπέκτανεν·τοῖον φαρέτρα Λοξίου σῴζει βέλος.ὦ παιδοποιοὶ συμφοραί, πόνοι βροτῶν·ὡς ὅστις ὑμᾶς μὴ κακῶς λογίζεται,ἄπαις διοίσει κοὐ τεκὼν θάψει τέκνα.Χορόςοὗτος μὲν ἤδη μητρὶ κηδεύειν μέλει·σὺ δʼ εἴ τι πράσσειν τῶν προκειμένων θέλεις,Ἕκτορ, πάρεστι· φῶς γὰρ ἡμέρας τόδε.Ἕκτωρχωρεῖτε, συμμάχους δʼ ὁπλίζεσθαι τάχοςἄνωχθε πληροῦν τʼ αὐχένας ξυνωρίδων.πανοὺς δʼ ἔχοντας χρὴ μένειν Τυρσηνικῆςσάλπιγγος αὐδήν· ὡς ὑπερβαλὼν στρατὸντείχη τʼ Ἀχαιῶν ναυσὶν αἶθον ἐμβαλεῖν