φίλος γὰρ ἐλθὼν δυστυχῶς ἀπέρχεται.Μοῦσαοὐκ εἶσι γαίας ἐς μελάγχιμον πέδον·τοσόνδε Νύμφην τὴν ἔνερθʼ αἰτήσομαι,τῆς καρποποιοῦ παῖδα Δήμητρος θεᾶς,ψυχὴν ἀνεῖναι τοῦδʼ· ὀφειλέτις δέ μοιτοὺς Ὀρφέως τιμῶσα φαίνεσθαι φίλους.