τιμὰς ἔχουσα Μοῦσα συγγόνων μίαπάρειμι, παῖδα τόνδʼ ὁρῶσʼ οἰκτρῶς φίλονθανόνθʼ ὑπʼ ἐχθρῶν· ὅν ποθʼ ὁ κτείνας χρόνῳδόλιος Ὀδυσσεὺς ἀξίαν τείσει δίκην.

Μοῦσαἰαλέμῳ αὐθιγενεῖ,τέκνον, σʼ ὀλοφύρομαι, ὦματρὸς ἄλγος, οἵανἔκελσας ὁδὸν ποτὶ Τροίαν·ἦ δυσδαίμονα καὶ μελέαν,ἀπομεμφομένας ἐμοῦ πορευθείς,ἀπὸ δʼ ἀντομένου πατρὸς βιαίως.ὤμοι ἐγὼ σέθεν, ὦ φιλίαφιλία κεφαλά, τέκνον, ὤμοι.Χορόςὅσον προσήκει μὴ γένους κοινωνίανἔχοντι λύπῃ τὸν σὸν οἰκτίρω γόνον.

Μοῦσαὄλοιτο μὲν Οἰνεΐδας,ὄλοιτο δὲ Λαρτιάδας,ὅς μʼ ἄπαιδα γένναςἔθηκεν ἀριστοτόκοιο·ἅ θʼ Ἕλλανα λιποῦσα δόμον