ποῖ δὴ τράπωμαι δεσποτῶν μονούμενος;Ἕκτωροἶκός σε κεύθων οὑμὸς ἐξιάσεται.Ἡνίοχοςκαὶ πῶς με κηδεύσουσιν αὐθεντῶν χέρες;Ἕκτωρὅδʼ αὖ τὸν αὐτὸν μῦθον οὐ λήξει λέγων.Ἡνίοχοςὄλοιθʼ ὁ δράσας. οὐ γὰρ ἐς σὲ τείνεταιγλῶσσʼ, ὡς σὺ κομπεῖς· ἡ Δίκη δʼ ἐπίσταται.Ἕκτωρλάζυσθʼ· ἄγοντες δʼ αὐτὸν ἐς δόμους ἐμούς,οὕτως ὅπως ἂν μὴ ʼγκαλῇ πορσύνετε·ὑμᾶς δʼ ἰόντας τοῖσιν ἐν τείχει χρεὼνΠριάμῳ τε καὶ γέρουσι σημῆναι νεκροὺςθάπτειν κελεύθου λεωφόρου πρὸς ἐκτροπάς. Χορόςτί ποτʼ εὐτυχίας ἐκ τῆς μεγάληςΤροίαν ἀνάγει πάλιν ἐς πένθηδαίμων ἄλλος, τί φυτεύων;ἔα ἔα. ὦ ὦ.
τίς ὑπὲρ κεφαλῆς θεός, ὦ βασιλεῦ,τὸν νεόκμητον νεκρὸν ἐν χειροῖνφοράδην πέμπει;ταρβῶ, λεύσσων τόδε, πῆμα.Μοῦσαὁρᾶν πάρεστι, Τρῶες· ἡ γὰρ ἐν σοφοῖς